မဆုံဖြစ်တော့တဲ့အခါ

အမှတ်တမဲ့ ချစ်ခြင်းတစ်ခုကနေ

မင်းဘက်က ရှေ့တိုးမလာနိုင်တဲ့အခါ

ငါ့ဘက်ကလည်း ရှေ့တိုးမလာနိုင်ခဲ့။

အတုအယောင် ကမ္ဘာထဲမှာပဲ

စိတ်ကူးယဉ် ကျေနပ် နေတတ်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရ။

မဖြစ်နိုင်ခြင်းကို သိသိနဲ့

ရေစီးကြောင်းလို သံယောဇဉ်က

ဖြတ်လို့ မပြတ်နိုင်ကြတဲ့အခါ

နောက်ဆုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း နေမြဲတိုင်း ရပ်တန့် ဆဲမှာ

အချိန်တွေသာကြာပြီး

စိတ်ဖိစီးမှုတွေလည်း များလာခဲ့ရ။

အိပ်မက်ဆိုတာ တစ်ချိန်မှာ နိုးထရမှာ

သေချာခြင်း တစ်ခု ဆိုရင်

မင်းနဲ့ ငါရဲ့ ချစ်ခြင်းအိပ်မက် ကနေ

တစ်ချိန်ချိန်မှာ နိုးထလိုက်ရမှာ သိသိနဲ့

အဆုံးသတ်တစ်ခု ရှိမှာကို မတွေးချင်ခဲ့ကြ။

မင်းဘက်က ပဟေဠိဆန်တာတွေ

မသိယောင်ဆောင်ရင်း အိပ်မက် ဆက်မက်နေသူပါ

စတင်နိုးထသူဟာ ငါမဖြစ်လိုဘူး။

မင်းဘက်က အိပ်မက် ဆက်မမက်တော့ဖို့

ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်..

ငါလည်း

သံယောဇဉ်ကြိုးတွေ ဖြေလျှော့နိုင်လိမ့်မယ် ထင်ရဲ့။

ဒါပေမယ့်လေ

မင်း ဖုန်းပိတ်ထားတဲ့အခါ

ထင်နေကြအတိုင်း ငါ့ကို ထားခဲ့ပြီ ထင်ဆဲပဲ။

မင်းဘက်က ဇာတ်လမ်းဖြတ်လိုက်တဲ့အခါ

စိတ်သက်သာရာရတယ်လို့ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြောတယ်။

ဒါပေမယ့်လေ

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ဆိုပြီး

ပိတ်ထားတဲ့ ဖုန်းကို ခေါ်ကြည့်မိဆဲ။

မင်း ဖုန်းပြန်ဆက်တဲ့အခါ

စိတ်ကောက်ဖို့ မေ့ပြီး ပြန်ပြေလည်မိလိမ့်မယ်။

တို့နှစ်ယောက် မဆုံဖြစ်တော့တဲ့အခါ

မင်း ချစ်ခြင်းကို အမြဲ အမှတ်ရနေလိမ့်မယ်။

မင်း အဆင်ပြေဖို့ကို မျှော်လင့်ရင်း

ငါလည်း အဆင်ပြေပါလိမ့်မယ်။

အဖြူထည် ချစ်ခြင်းတစ်ခုနဲ့

ငါ ကျေနပ်နိုင်တဲ့အခါ

ဘာမှလည်း မလိုအပ်တော့ပါ။

သိင်္ဂါကျော်

16.6.2015

9:25 PM