24 June, 2009

ေနာက္ဆံုး အျဖဴေရာင္

(၁)

ထြန္းေန နယ္ကျပန္ေရာက္ေတာ့ သက္လ်ာဆီ သြားဖို႕ျပင္သည္။ အဲဒီမွာ ေမေမ့ဆီက သတင္းဆိုးကို ၾကားရသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးရက္ကပဲ သက္လ်ာ ကိုယ္ကိုယ္ကို သတ္ေသသြားလို႕ ဒီေန႕ပဲ အသုဘခ်ျပီးျပီ တဲ့။ သက္လ်ာ ၊ သူ႕ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း၊ သူ႕ အခ်စ္ဆံုး မိန္းကေလး။ သူမကိုယ့္ကို မခ်စ္ဘူး ဆိုတာသိလို႕ ကိုယ္အခ်စ္ေတြကို ထပ္မေျပာေတာ့ ေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိ သူမကလြဲျပီး ဘယ္သူ႕ကိုမွ မခ်စ္ခဲ့။ ခုေတာ့ ဘယ္လို ျဖစ္ရသလဲ။ သူမလို သြက္လက္ထက္ျမက္ေသာ မိန္းကေလး က ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသရပါသလဲ။ အခ်စ္ေရး၊ အိမ္တြင္းေရး ျပႆနာ ဆိုတာမ်ိဳးလည္း သူသိသေလာက္ေတာ့ သူမမွာ မ႐ွိပါ။ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ သူမ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသတယ္ ဆိုတာ သူ ဘယ္လိုမွ မယံုၾကည္ႏိုင္ပါ။

သူ သက္လ်ာ အိမ္သို႕ သြားရန္ျပင္ဆင္ေနဆဲ ေမေမ့ ဆီမွ ေနာက္ထပ္ သတင္းဆိုးတစ္ခုကို ထပ္မံ ၾကားရျပန္သည္။ “သား သူငယ္ခ်င္း ေအာင္ႏိုင္လည္း အဲဒီရက္ေလာက္ကပဲ တိုက္ေပၚကခုန္ခ်ျပီး သတ္ေသသြားတယ္”

ေအာင္ျမင္ေနေသာ လူငယ္ လုပ္ငန္း႐ွင္တစ္ေယာက္။ ေကာင္မေလးေတြ ထည္လည္း တြဲျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ေနတတ္သူ။ သူလိုလူက ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသရသလဲ။ အသတ္ခံရတယ္ ဆိုတာကမွ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်႐ွိဦးမည္။ သူ႕စီးပြားျပိဳင္ေတြက ျဖစ္ျဖစ္၊ သူအသည္းခြဲဖူးေသာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ေယာက္ ကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သတ္ႏိုင္သည္။ ခုေတာ့...။

***

(၂)

သက္လ်ာခင္၊ ထြန္းေနႏိုင္ ႏွင့္ ေအာင္ႏိုင္သူ တို႕သည္ စတိတ္ေက်ာင္း ကတည္းက အတန္းတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ သက္လ်ာခင္ သည္ နာမည္လိုပင္ လူကလည္း ျဖဴျဖဴႏြဲ႕ႏြဲ႕ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ ဆံႏြယ္႐ွည္မ်ားႏွင့္ မိန္းကေလးပီသေသာ ပံုစံ႐ွိေသာ္လည္း စိတ္ဓါတ္ကေတာ့ လူပံုစံႏွင့္ တျခားစီ။ မာေက်ာျပီး္ ေယာက်ၤားဆန္သည္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း သူမ၏ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္က မိန္းကေလးေတြ မဟုတ္ပဲ ေယာက်ၤားေလးေတြ ျဖစ္ေနတာပင္။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး တစ္ေက်ာင္းစီ တက္ၾကရေပမယ့္ သူတို႕သံုးေယာက္က အခင္အမင္ မပ်က္ခဲ့ၾကပါ။ သူမက ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ တက္ခဲ့ျပီး ေအာင္ႏိုင္သူက စီးပြားေရးတကၠသိုလ္၊ ထြန္းေနႏိုင္ကေတာ့ သခ်ၤာ အဓိက တက္ခဲ့ၾကသည္။

သက္လ်ာတို႕ တကၠသိုလ္မွာေတာ့ မိန္းကေလးပဲ မ်ားသျဖင့္ ခင္သမွ် သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွာလည္း မိန္းကေလးမ်ားသာျဖစ္သည္။ ဟိုႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ေတာ့ ဖုန္းအဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ပါ။ ေအာင္ႏိုင္သူ ကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေကာင္မေလးမ်ားကို စိတ္ဝင္စားတတ္ခဲ့သူမို႕ တကၠသိုလ္ေရာက္ခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္တြဲသည့္ အဆင့္သို႕ ေရာက္ေတာ့သည္။ သူဘယ္ေကာင္မေလးကို လိုက္ေနတယ္၊ ဘယ္သူနဲ႕ေတာ့ ျပတ္ျပီ ဆိုတာမ်ိဳးကိုလည္း သက္လ်ာကို အျမဲ ေျပာတတ္သည္။ သက္လ်ာမ်ား သဝန္တို မလားလို႕ တမင္ေျပာေျပာေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ထြန္းေနႏိုင္ကေတာ့ ခပ္ေအးေအး သမားမို႕ ေကာင္မေလးေတြကို သိပ္စိတ္မဝင္စားတတ္သူလား။ ဒါမွမဟုတ္လည္း သက္လ်ာကိုပဲ ေစာင့္ေနဆဲလား။ မသိႏိုင္ပါ။

သက္လ်ာကေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာထားခဲ့ျပီးသားပါ။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးေတာ့ တကၠသိုလ္တက္ဖို႕ ေစာင့္ေနတုန္း အခ်ိန္က သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လံုးက တစ္ရက္တည္းမွာပဲ သက္လ်ာကို ခ်စ္ေရးဆိုခဲ့ဖူးသည္။ သက္လ်ာလည္း ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားသည္။ သက္လ်ာ စိတ္ထဲမွာက သူတို႕အေပၚ ဘယ္လိုမွ မေျပာင္းလဲခဲ့။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ စိတ္ထဲ အဲလို ေျပာင္းေနလိမ့္မည္လည္း ထင္မထားပါ။ ဒီလို ၾကားရေတာ့လည္း စိတ္ေတာ့ မဆိုးပါ။ သူတို႕ကို သူငယ္ခ်င္းထက္ ဘယ္လိုမွ မပိုႏိုင္ဘူး၊ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ပိုမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေအးေအး ပဲ ႐ွင္းျပခဲ့ပါသည္။ သူတို႕ကလည္း ေနာက္တစ္ခါ ထပ္မေျပာေတာ့ပါ။ ေျပာလွ်င္ သူငယ္ခ်င္း အျဖစ္က အျပတ္ပဲ လို႕ သက္လ်ာက သူတို႕ကို ေျပာထားတာကိုး။ ခုထိလည္း သူတို႕က သက္လ်ာရဲ႕ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။

ေက်ာင္းျပီးေတာ့ သက္လ်ာက ကုမၸဏီမွာ အလုပ္ဝင္သည္။ ထြန္းေနက ရဲအရာ႐ွိ ျဖစ္သြားသည္။ ေအာင္ႏိုင္ကေတာ့ စီးပြားေရးပဲ လုပ္သည္။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္လံုး အားတဲ့အခ်ိန္မွာ သက္လ်ာဆီ လာလည္ၾကသည္။ ဖုန္းလည္း မၾကာခဏ ေျပာျဖစ္သည္။

***

သက္လ်ာက အျဖဴေရာင္ၾကိဳက္သည္။ အျဖဴေရာင္အက်ႌေတြ သက္လ်ာမွာ အမ်ားၾကီး႐ွိသည္။ လံုခ်ည္ဆိုလည္း အျဖဴေရာင္ပါသည့္ အဆင္ေတြပဲ ေရြးဝယ္ျဖစ္သည္။ ပန္းဆိုလည္း အျဖဴေရာင္ပန္းေတြကို သက္လ်ာ အၾကိဳက္ဆံုး။ စံပယ္၊ ဇီဇဝါ၊ ေငြပန္း အျဖဴေရာင္ပန္းေတြ အကုန္လံုး သက္လ်ာၾကိဳက္သည္။ သက္လ်ာတို႕ျခံထဲမွာ စံပယ္႐ံုတစ္႐ံု၊ ေငြပန္း႐ံုၾကီး တစ္႐ံု ႐ွိသည္။ ဇီဇဝါပင္ ႏွစ္ပင္လည္း ႐ွိသည္။ အျဖဴေရာင္ အပြင့္ ေသးေသးေလးေတြ ပြင့္သည့္ ႏွင္းဆီပင္ တစ္ပင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနျပီ။ ပြင့္လည္း အရမ္းပြင့္သည္။ ဒီျခံကေလးက ေမ့ေမ့ ဘက္က အဘိုးအဘြားေတြရဲ႕ ျခံ။ အဘြားက ပန္းပြင့္တဲ့ အပင္ေတြကို ခ်စ္တတ္သူမို႕ သူျပိဳးေထာင္ထားခဲ့တာေတြပါ။ ႏွင္းဆီပင္ကေလးကေတာ့ သက္လ်ာဝယ္လာျပီး စိုက္ထားတာ။ ျခံထဲမွာ အျဖဴေရာင္ မဟုတ္သည့္ ကစ္မီကြစ္တို႕၊ ႏြယ္သာကီလို ပန္းမ်ိဳးတို႕လည္း ႐ွိပါေသးသည္။ အဲဒါေတြကိုေတာ့ သက္လ်ာက စိတ္မဝင္စား။ စံပယ္ေတြကို မွန္မွန္ ေရေလာင္းေပးျပီး မနက္တိုင္း ဘုရားကပ္ရတာကို သက္လ်ာက အရမ္းၾကည္ႏူးသည္။ ေမႊးပ်ံေနတဲ့ ဘုရားေဆာင္ထဲမွာ ႐ွိခိုးရတဲ့ ၾကည္ႏူးမႈကို ဘယ္အရာမွ လိုက္မမီ။ စံပယ္တို႕၊ ေငြပန္းတို႕၊ ဇီဇဝါတို႕ ကပ္ျပီးတိုင္း သက္လ်ာ ေတာင္းေနက် ဆုတစ္ခု ႐ွိပါသည္။ “ ဘုရားတပည့္ေတာ္မ ၏ ဘဝ သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္လံုး ျဖဴစင္သန္႕႐ွင္းေသာ အပ်ိဳစင္ဘဝျဖင့္ ေနထိုင္ရပါလို၏“ ။

ေဖေဖ့ေၾကာင့္ ေမေမ စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရတာကို ျပန္ေတြးမိရင္ ဘယ္ေယာက်ၤားကိုမွ သက္လ်ာသိပ္မယံုခ်င္။ ေဖေဖ ႏွင့္ ေမေမ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အထူးကု ဆရာဝန္ၾကီးေတြ ျဖစ္ျပီး သူငယ္ခ်င္း ဘဝက ခ်စ္သူ အဆင့္တက္ခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္သည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ နားလည္မႈ ႐ွိခဲ့ၾကသူေတြ ျဖစ္ေပမယ့္ ေဖေဖ့ ဘက္က သစၥာေဖာက္မႈေၾကာင့္ သက္လ်ာ ခုႏွစ္တန္းႏွစ္မွာ ေဖေဖ ႏွင့္ ေမေမ ကြာ႐ွင္းခဲ့ၾကျပီး ေမေမ့ မိဘေတြ ေနထိုင္ရာ ဒီျခံကေလးသို႕ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ဆင္းလာခဲ့ၾကသည္။ ေမေမလည္း သူ႕အလုပ္မွာပဲသူ အာ႐ံုစိုက္ထားျပီး သက္လ်ာကိုပဲ ဂ႐ုစိုက္ကာ ခုထက္ထိ ေနာက္အိမ္ေထာင္လည္း မျပဳခဲ့ပါ။

ခုေတာ့ အဘိုး နဲ႕ အဘြားလည္း ဆံုးပါးခဲ့ပါျပီ။ သက္လ်ာႏွင့္ ေမေမ ႏွစ္ေယာက္တည္းသာ က်န္သည္။ သက္လ်ာက ဒီတစ္သက္ အိမ္ေထာင္မျပဳဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားသည္။ မေတာ္တဆ သက္လ်ာဘက္က တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ခ်စ္မိသြားတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကံဆိုးမိုးေမွာင္ က်တာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အဲဒီလိုမ်ိဳးနဲ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ရမွာ စိုးတာမို႕ ဒီလို ဆုေတာင္းကို ေတာင္းရတာပါ။ သူမ်ားေတြၾကားရင္ေတာ့ နားလည္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါ။ သက္လ်ာရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုလည္း ယံုၾကည္ၾကမွာ မဟုတ္ပါ။ သက္လ်ာ ပတ္ဝန္းက်င္က အိမ္ေထာင္ေတြမွာ တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ တစ္မ်ိဳး ျပႆနာ ႐ွိေနတာကို သက္လ်ာက ေတြ႕ေနျမင္ေနေတာ့လည္း ဒီ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ခိုင္မာသည္ထက္ ခိုင္မာလာရပါသည္။

ေယာက်ၤားဘက္က သစၥာေဖာက္မႈေၾကာင့္ ျပတ္စဲရတဲ့ အိမ္ေထာင္ေတြ အမ်ားၾကီး ေတြ႕ေနရသည္။ အိမ္ေထာင္ထူေထာင္စဥ္ကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ၾကိဳက္လို႕ ယူၾကသူေတြပါပဲ။ ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ လိုေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ ေျပာင္းလဲသြားတာက ေယာက်ၤားေတြ ဘက္ကပါပဲ။ ေမ့ေမ့ ညီမဝမ္းကြဲ ေဒၚေလးငယ္ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ သူ႕ေယာက်ၤားက သူမ်ားလို ေဖာက္ျပန္တာေတာ့ မ႐ွိ။ ဒါေပမယ့္ တစ္သက္လံုး ဘာမွ မလုပ္ပဲ ထိုင္စားေနသူ။ အရင္ ခပ္ငယ္ငယ္ကဆို ဖဲ႐ိုက္၊ အရက္ေသာက္တာက ပါေသးသည္။ ခုအသက္ကေလးရလာေတာ့ အရက္မေသာက္၊ ဖဲမ႐ိုက္ေတာ့ေပမယ့္ ဘာအလုပ္အကိုင္မွမလုပ္ပဲ ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုး ထိုးကာ ေလွ်ာက္သြားေနသူ ျဖစ္ေနဆဲ။ ေဒၚေလးငယ္လို အရာ႐ွိမၾကီးတစ္ေယာက္ အတြက္ ထိုေယာက်ၤားက တကယ္ကို ဂုဏ္သိကၡာ ထိခိုက္စရာ။ ဒီလို ဥပမာေတြေၾကာင့္လည္း သက္လ်ာ စိတ္ထဲ ဘယ္ေယာက်ၤား တစ္ေယာက္ကိုမွ မယံုၾကည္ႏိုင္ပဲ အိမ္ေထာင္ေရးကို ေၾကာက္ေသာ စိတ္က အျမစ္တြယ္ေနခဲ့ျပီ။ ဒါ့အျပင္ အမ်ားေျပာၾကသလို အပ်ိဳၾကီး လူပ်ိဳၾကီးေတြက ျဗဟၼာျပည္က လာတယ္ဆိုတာလည္း ဟုတ္ခ်င္ဟုတ္ႏိုင္သည္။ သက္လ်ာက သက္လ်ာရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကို ထာဝရ ျဖဴစင္စြာ ေနထိုင္သြားခ်င္သည္။

***

သက္လ်ာအတြက္ အခ်စ္ဆိုတာ မ႐ွိႏိုင္ဘူးဟု ထင္ခဲ့သည္။ ထြန္းေန တို႕ ေအာင္ႏိုင္ တို႕လို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သံေယာဇဥ္ၾကီးခဲ့သူေတြ အေပၚေတာင္ အခ်စ္အျဖစ္ မေျပာင္းလဲႏိုင္ပဲ သူငယ္ခ်င္းလိုပဲ သေဘာထားဆဲ ဆိုေတာ့ သက္လ်ာ မခ်စ္တတ္ဘူး လို႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္ၾကီးခဲ့မိသည္။ ဒါေပမယ့္လည္း အခ်စ္ဆိုတာ အေတာ္ထူးဆန္းေသာ အရာပဲ ျဖစ္သည္။

သက္လ်ာ သူ႕ကိုေတာ့ ခ်စ္မိျပီလို႕ထင္သည္။ သူႏွင့္ သက္လ်ာ ေတြ႕ၾကပံုကလည္း မဆန္းပါ။ သက္လ်ာႏွင့္ ကုမၸဏီမွာ အတူတူ အလုပ္လုပ္ၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ဘက္က ေျပာင္းလဲလာသည္။ သက္လ်ာက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသည္။ တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူက သက္လ်ာကို ဖြင့္ေျပာလာသည္။ သက္လ်ာဘက္က သူ႕ကို ခ်စ္မိတယ္ ထင္ေပမယ့္ ဝန္မခံခ်င္ပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ ဝန္မခံခ်င္ပါ။ သက္လ်ာ ခ်စ္ရမွာ ေၾကာက္သည္။ လက္ထပ္ရမွာ ေၾကာက္သည္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ကိုလည္း မခ်စ္ႏိုင္ေၾကာင္း ခ်က္ခ်င္း အေျဖေပးေတာ့ သူကမေက်နပ္ပဲ အတင္း စဥ္းစားခိုင္းသည္။ သက္လ်ာရဲ႕ စိတ္ကို သက္လ်ာ မႏိုင္ပဲ သူ႕ကို ဆြဲမထားခ်င္ပါ။

သူ႕အေၾကာင္း ထြန္းေန ကိုေတာင္ ေျပာျပမိေသးသည္။ ေအာင္ႏိုင္ ထက္စာရင္ ထြန္းေနက သက္လ်ာအေပၚ ပို႐ိုးသားသည္ဟုထင္သည္။ ပထမ တစ္ခါ ျငင္းျပီး ကတည္းက ဒီအေၾကာင္း လံုးဝ မေျပာေတာ့။ သက္လ်ာ အေပၚ ျဖဴျဖဴစင္စင္ ပဲ ခင္မင္သည္။ ေအာင္ႏိုင္ကေတာ့ သူ႕မွာ လက္႐ွိ ေကာင္မေလးေတြလည္း ႐ွိရဲ႕သားႏွင့္ အခြင့္ၾကံဳရင္ ၾကံဳသလို သက္လ်ာကို ေစာင့္ေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာတတ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဒီအေၾကာင္းကို ထြန္းေန ကိုသာ တိုင္ပင္မိသည္။ ထြန္းေန က အာကာဦး အေၾကာင္းကို စံုစမ္းၾကည့္ျပီး သက္လ်ာႏွင့္ သေဘာတူသည္။ အာကာဦးကို ယံုၾကည္ၾကည့္ဖို႕ သက္လ်ာကို ေျပာသည္။ ဒါေပမယ့္လည္း သက္လ်ာ သူ႕ကို အေျဖ ျပန္မေပးျဖစ္ပါ။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ သူလည္း စင္ကာပူကို ထြက္သြားသည္။ သက္လ်ာႏွင့္ mail အဆက္အသြယ္ေတာ့ ခုထိ ႐ွိသည္။ Chat မွာလည္း တစ္ခါတရံ ေတြ႕သည္။ သူက သက္လ်ာကို စင္ကာပူ လာဖို႕ အျမဲေျပာသည္။ သက္လ်ာက ေမေမ့ကို မထားခဲ့ႏိုင္သျဖင့္ သြားဖို႕ မစဥ္းစားပါ။ သူသြားတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ျပီ။ ဒီ ဒီဇင္ဘာ ပိတ္ရက္မွာ သူခဏ ျပန္လာမည္ ဟုေျပာသည္။ သူကလည္း ခုခ်ိန္ထိ သက္လ်ာဆီက အေျဖကို ေစာင့္ေနဆဲ။

***

(၃)

အဲဒီေန႕က သက္လ်ာ ႐ံုးပိတ္ရက္မို႕ အိမ္မွာ ႐ွိေနေပမယ့္ ေမေမကေတာ့ ေဆးခန္းသြားရသည္။ အိမ္က အေဒၚၾကီး တူအရီးကလည္း အေဒၚၾကီးညီမ ေကာင္မေလး အေမ ေနမေကာင္းသျဖင့္ ရြာကို ျပန္ေနသည္။ အိမ္မွာ သက္လ်ာတစ္ေယာက္တည္း က်န္သည္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေအာင္ႏိုင္သူ လာသည္။ သက္လ်ာလည္း တစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းေနတုန္း သူလာေတာ့ စကားေျပာေဖာ္ရျပီ ဆိုျပီ ဝမ္းသာအားရ တံခါးဖြင့္ေပးမိသည္။

ပထမေတာ့ ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာေနၾကရင္း သူက သူ႕လက္႐ွိ ေကာင္မေလးကို ျဖတ္လိုက္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ထပ္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ထပ္မလိုက္ခ်င္ေတာ့ေၾကာင္း ေျပာသည္။ သက္လ်ာကလည္း “ နင္ မငယ္ေတာ့ဘူးေနာ္ လက္ထပ္ဖို႕ ရည္ရြယ္ျပီးမွပဲ တြဲပါေတာ့ ဟာ” ဟု ေျပာမိသည္။ သူက အဲဒီမွာ တစ္စခန္းထေတာ့သည္။

“လက္ထပ္ဖို႕ ရည္ရြယ္ထားတဲ႕သူက အစကတည္းက ႐ွိတယ္ေလ၊ သူက ေခါင္းမညိတ္ေသးလို႕ ေစာင့္ေနတာပဲ၊ သက္လ်ာ နင္ ငါ့ကို လက္ခံပါေတာ့ ငါ ဘယ္ေကာင္မေလး နဲ႕ မွလည္း မတြဲခ်င္ေတာ့ဘူး၊ နင့္ကိုပဲ ခ်စ္တယ္၊ နင့္ကိုပဲ လက္ထပ္ခ်င္တယ္”

“ေအာင္ႏိုင္၊ နင့္ကိုငါ ဘယ္ေတာ့ ခ်စ္သူလို ေျပာင္းခ်စ္လို႕ ရမွာ မဟုတ္ဘူး၊ နင့္ကို ငါ မခ်စ္ဘူး၊ နင္က ငါ့အတြက္ အျမဲတမ္း သူငယ္ခ်င္းပဲ”

“နင္က အာကာဦးကိုေတာ့ အေျဖျပန္ေပးဖို႕ စဥ္းစားေနတယ္ဆို၊ မလုပ္နဲ႕ေနာ္ သက္လ်ာ၊ နင္ဟာ ငါ့အတြက္ပဲ ျဖစ္ရမယ္၊ ဘယ္သူ႕အတြက္မွ မဟုတ္ရဘူး”

“ေသလိုက္ပါလား ေအာင္ႏိုင္၊ ငါက နင့္အတြက္လည္း မဟုတ္ဘူး၊ ဘယ္သူ႕အတြက္မွ မဟုတ္ဘူး၊ ငါလက္ထပ္ဖို႕ စိတ္ကူးမ႐ွိဘူး၊ စိတ္ကူးရင္ေတာင္ နင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ငါခ်စ္တဲ့သူပဲ ျဖစ္မွာေပါ့”

အဲဒီမွာတင္ ေအာင္ႏိုင္သူက စိတ္႐ိုင္းဝင္သြားေတာ့တာ ျဖစ္သည္။

***

(၄)

ထြန္းေန သက္လ်ာအိမ္သို႕ သြားသည္။ ေျဖမဆည္ႏိုင္ျဖစ္ေနေသာ သက္လ်ာအေမကို မေမးခ်င္ေပမယ့္ အေၾကာင္းစံုသိေအာင္ေတာ့ ေမးမွျဖစ္မည္။ သက္လ်ာက သူမေဆာင္ထားေလ့႐ွိေသာ ေျခာက္လက္မ ေမာင္းခ်ဓားျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိုးသတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္တဲ့။ နယ္ေျမ ရဲမ်ားလည္း စစ္ေဆးျပီးျပီ၊ ရင္ခြဲ႐ံုမွာလည္း စစ္ေဆးျပီးျပီ။ သူကိုယ္သူ သတ္ေသျခင္း ျဖစ္သည္ဟု အားလံုးက ဆံုးျဖတ္ၾကသည္။ အိမ္ထဲသို႕ ဘယ္သူမွ ခ်ိဳးေဖာက္ဝင္ေရာက္လာသည့္ လကၡဏာ မ႐ွိ။ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္ခဲ့သည့္ပံု မေတြ႕ရ။ သူမအိမ္ယာထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိုးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဓားေပၚတြင္ သူမ လက္ေဗြရာမွ အပ တစ္ျခားမ႐ွိ။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ။ သူကေတာ့ မယံုၾကည္ပါ။ သူမ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသသြားတယ္ဆိုတာကို မယံုၾကည္ပါ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က တကယ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသခ်င္တယ္ ဆိုလည္း တျခားနည္းေတြ အမ်ားၾကီး ႐ွိတာပဲေလ။ ဘယ္သူမွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဓားႏွင့္ထိုး၍ေတာ့ သတ္ေသမည္ မဟုတ္ပါ။

အဲဒီ ေမာင္းခ်ဓားကို သူဝယ္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္ခါက သူမက ေျပာဖူးသည္။ ဘဝမွာ အလိုမတူပဲ အၾကမ္းဖက္ခံရမွာကို အေၾကာက္ဆံုးပဲ တဲ့။ သူက အဲဒီလို အမႈတစ္ခု အေၾကာင္းကို ေျပာျပမိေတာ့ သူမက ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္တစ္ခါေတြ႕ေတာ့ သူက အဲဒီ ေမာင္းခ်ဓားကို လက္ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ဖို႕ အတြက္လို႕ ေျပာခဲ့သည္။ သူမကလည္း သေဘာက်သည္။ ဓားက ေသးေသးေလး လို႕ေတာင္ ေျပာေသးသည္။ ဓားကေသးေပမယ့္ လူေသႏိုင္တယ္၊ ႏွလံုးတည့္တည့္ကိုသာထိုး လို႕ သူက စေနာက္ရင္း ေျပာခဲ့ေသးသည္။ အခုေတာ့ ဒီဓားနဲ႕မွ ေသရသည္။ သူသာ ဒီဓားကို လက္ေဆာင္မေပးမိခဲ့ရင္...။

***

ေအာင္ႏိုင္သူႏွင့္ ပတ္သက္လို႕ေတာ့ နယ္ေျမ ရဲဌာနမွာပဲ ေမးရသည္။ သူက မိဘမ်ားႏွင့္ အတူမေနပဲ တစ္ေယာက္တည္း ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းမွာ ေနသူျဖစ္သည္။ သူ႕တိုက္ခန္းက ဆယ္ထပ္အျမင့္မွာ ႐ွိသည္။ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ အခ်ိန္ေလာက္တြင္ ဝရံတာမွ ခုန္ခ်ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သူမ်ားက တြန္းခ်သည္ ဟု ထင္စရာ ေျခရာ လက္ရာ ဘာမွမ႐ွိ။ ကိုယ္တိုင္ခုန္ခ်တာ ေသခ်ာသည္ဟု အေထာက္အထားမ်ား အရ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကျပီးျဖစ္သည္။ ထူးဆန္းတာ တစ္ခုက သူ႕ကိုယ္ေပၚမွာ ဓားဒဏ္္ရာ ႏွစ္ခ်က္ေတြ႕ရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ေဆးထည့္၍ ပတ္တီးစည္းထားျပီးျဖစ္သည္။ ရန္ျဖစ္သတ္ပုတ္၍ ေအာက္ျပဳတ္က်ျခင္း လံုးဝ မဟုတ္ႏိုင္။ ထြန္းေန အေနႏွင့္ အဲဒီဓားဒဏ္ရာ ႏွစ္ခ်က္ကို စစ္ေဆးၾကည့္ခ်င္သည္။ ခုမွေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ ေဆးစစ္ခ်က္ကို ပဲ ေတာင္းၾကည့္ရေတာ့သည္။ ေျခာက္လက္မ ေမာင္းခ်ဓားႏွင့္ ထိုးခံရသည္ဟု ထင္ျမင္ေၾကာင္း ေရးထားသည္။

ေျခာက္လက္မ ေမာင္းခ်ဓား...။ ဒါ တိုက္ဆိုင္မႈ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ ဇာတ္လမ္းကို မွန္းဆမိသလို ႐ွိလာသည္။ သူ ခရီးမသြားခင္ကပဲ ေအာင္ႏိုင္ႏွင့္ ေတြ႕ေသးသည္။ သူက သက္လ်ာကို အသည္းအသန္ ျပန္ျဖစ္ေနသည္။ သက္လ်ာကို ခိုးေျပးရင္ ေကာင္းမလား ဟု ေနာက္သလုိ ေျပာင္သလို ေျပာလို႕ သူက တားျမစ္ခဲ့ရေသးသည္။ သက္လ်ာရဲ႕ အခ်စ္က ဘယ္သူ႕ဆီမွာ ဆိုတာ ေအာင္ႏိုင္သိေအာင္ ေျပာခဲ့ရေသးသည္။ ဒီေတာ့...။ သက္လ်ာ ရဲ႕အိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မ႐ွိတဲ့ အခ်ိန္ ေအာင္ႏိုင္ ေရာက္သြားခဲ့ရင္ ဒီအခြင့္အေရးကို သူအသံုးမခ်ဘူးလို႕ ေျပာႏိုင္ပါ့မလား။ ကိုယ့္ျခံ ကိုယ့္ဝင္း ေတြနဲ႕ မို႕ သူဝင္သြား၊ ထြက္သြားတာကို ဘယ္သူမွ မျမင္လိုက္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သက္လ်ာဟာ ဒီေမာင္းခ်ဓားကို သူ႕ကိုယ္သူ ကာကြယ္ဖို႕ အတြက္ပဲ သံုးမွာ။ အဲဒီမွာ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္ျပီး ဓားကို လုၾကမည္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ...။

သက္လ်ာ ေျပာဖူးေသာ စကားတစ္ခြန္းကို သူ ျပန္ၾကားေယာင္မိသည္။ “ငါက ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ အထိ ငါ့ဘဝကို အျဖဴေရာင္ပဲ ျဖစ္ခ်င္တာ” ။ သက္လ်ာ အာကာဦးကို ခ်စ္ေနမွန္း သူသိေတာ့ မစားရတဲ့ စပ်စ္သီးကို ခ်ဥ္တယ္ ေျပာခ်င္တဲ့ အထဲမွာ သူမပါတာမို႕ အာကာဦးကို ခ်စ္ေနရင္လည္း အေျဖျပန္ေပးလိုက္ဖို႕ ေျဖာင္းျဖဖူးသည္။ အဲဒီမွာ သက္လ်ာက ျပန္ေျပာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အာကာဦးကို ခ်စ္ေပမယ့္လည္း လက္မထပ္ခ်င္ပါ တဲ့။

တကယ္လို႕မ်ား သူမရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ဟာ တစ္စံုတစ္ဦး ရဲ႕ ေစာ္ကားမႈကို ကာကြယ္ရင္းနဲ႕ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုရင္...။ အဲဒီကိစၥက ျပီးေျမာက္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မျပီးေျမာက္သည္ ျဖစ္ေစ သူမ သိကၡာကို ထိခိုက္သည္ဟု သက္လ်ာက ထင္ေကာင္းထင္မည္။ အဲဒီေတာ့ သူမ ဓားထိုးခံရျခင္း အျဖစ္မွာ တစ္ျခား ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မပါဝင္ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသျခင္း ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္သည္။

***

ထြန္းေန သက္လ်ာတို႕အိမ္ တစ္ေခါက္ထပ္ေရာက္သည္။ သက္လ်ာ ေမေမက သက္လ်ာမွာ စိတ္ဒဏ္ရာေတြ ႐ွိေနလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသသြားတယ္လို႕ ထင္ေန႐ွာသည္။ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပ ခဲ့တဲ့ သူတို႕မိဘေတြ အျပစ္လည္း ပါသည္ဟု ေျဖမဆည္ႏိုင္ ျဖစ္ေနသည္။ အနည္းဆံုး သက္လ်ာေမေမ ေတာ့ အျဖစ္မွန္ကို သိသင့္သည္။

“အန္တီ့ကို မေမးသင့္မွန္းသိေပမယ့္ ထပ္ေမးပါရေစ အန္တီ၊ ႐ုန္းရင္းဆန္ခပ္ ျဖစ္ထားပံု မရတာ ေသခ်ာရဲ႕လား ဟင္၊ တစ္ခုခု လြဲေနတာမ်ိဳး ႐ွိမ႐ွိ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး”

“မင္းက လြဲေနတာ ဆိုမွ တစ္ခုေတာ့ သတိထားမိတယ္၊ အဲဒီတုန္းကေတာ့ အရမ္းပူေနေတာ့ သတိမထားမိဘူးေပါ့၊ အဲဒီေန႕ မနက္က အန္တီ ကိုယ္တိုင္ ဧည့္ခန္းက စားပြဲမွာ ပန္းအိုးထိုးခဲ့တာ၊ အဲဒီပန္းအိုးက ကြဲျပီး အမိႈက္ပံုးထဲ ေရာက္ေနတယ္ ကြဲ႕၊ က်န္တာေတာ့ ဘာမွ ေျခရာ လက္ရာ မပ်က္ပါဘူး”

“ေျခရာ လက္ရာ မပ်က္ေအာင္ တမင္ျပန္လုပ္ထားတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္ မဟုတ္လား အန္တီ၊ ကြဲသြားတဲ့ ပန္းအိုးကိုေတာ့ အသစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႕ မရဘူးေပါ့”

“မင္းေျပာခ်င္တာ...”

“အန္တီ သိပါတယ္၊ တိုက္ေပၚက ခုန္ခ်ျပီး ေသသြားတယ္ ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္း ေအာင္ႏိုင့္ ကိုယ္ေပၚမွာလည္း ေျခာက္လက္မ ေမာင္းခ်ဓား ဒဏ္ရာ ႏွစ္ခ်က္ေတြ႕ရတယ္ အန္တီ၊ ဒါေပမယ့္ ေသတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ပတ္တီး စည္းျပီးေနျပီ”

“အဲဒီေန႕က အန္တီက ညေနေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်မွ ျပန္ေရာက္တယ္ေလ၊ အဲဒီေတာ့ ျဖစ္ျပီးတာ ၾကာေနျပီ၊ ရဲေတြကို ဆက္ျပီးေတာ့ မင္းဆီဆက္တယ္၊ မင္းက ခရီးသြားေနတယ္ ဆိုလို႕ ေမာင္ေအာင္ႏိုင္ ဆီကို ဆက္တယ္၊ သူ႕အသံက တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ၊ ေနမေကာင္းဘူးလား လို႕ေတာင္ ထင္လိုက္ေသးတယ္၊ သူ မလာဘူးေလ၊ ေနာက္ေန႕ေတြက်မွ သူ႕အေၾကာင္းၾကားရတယ္၊ ဒါေပမယ့္... မင္းေတြးသလုိ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားကြယ္”

“ေသခ်ာတာေပါ့ အန္တီ၊ စျဖစ္တာ ဧည့္ခန္းမွာပဲ၊ သူတို႕ ဓားကိုလုရင္းနဲ႕ သက္လ်ာကို ထိုးမိသြားတယ္၊ သူ႕ကိုယ္သူ မရေတာ့ဘူး ဆိုတာ သက္လ်ာ သိမယ္၊ ဒီေတာ့ အိပ္ခန္းထဲကို သြားတယ္၊ အျပင္မွာ ေျခရာ လက္ရာ မပ်က္ေအာင္ လုပ္ခိုင္းျပီး သူ႕ကို ျပန္ခိုင္းမယ္၊ ဒီအေၾကာင္း ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာဖို႕ ေျပာမယ္၊ ဓားေပၚက လက္ေဗြရာေတြကို ဖ်က္လိုက္မယ္...”

“ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလိုေတြ လုပ္ဖို႕ လိုမလဲကြယ္၊ အဲဒီလိုေတြ လုပ္မယ့္ အစား အန္တီ့ဆီပဲ ဖုန္းေလး တစ္ခ်က္ ဆက္လိုက္ပါေတာ့လား၊ အခ်ိန္မီ သိရင္ ကယ္ရင္ ကယ္ႏိုင္မွာ...”

“သူ႕ဒဏ္ရာ အေနအထားက မကယ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ အန္တီသိပါတယ္၊ အဲဒီလိုေတြ ဘာေၾကာင့္လုပ္ရလဲ ဆိုေတာ့... သက္လ်ာက သူ႕ဘဝ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ထိ အျဖဴေရာင္ပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ေလ”

“ဒါ သူ႕ေလာ္မာတာမွ မဟုတ္ပဲကြယ္၊ ျပီးေတာ့ ဘာမွလည္း မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး”

“ဘာမွ မျဖစ္ေပမယ့္လည္း သက္လ်ာလို ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး အစြန္းအထင္း မ႐ွိေအာင္ ေနခဲ့တဲ့သူ အဖို႕ သိကၡာက်စရာလို႕ ေတြးမွာပဲေလ၊ အေဝးက ၾကားရမယ့္ သူေတြဆိုရင္ ဒီကိစၥ ျဖစ္ေျမာက္လား မျဖစ္ေျမာက္လား ဆိုတာ ေသခ်ာႏိုင္ပါ့မလား...”

“အဓိပၸါယ္ မ႐ွိတာကြယ္ ဒီလို ခုခံကာကြယ္လို႕ ျဖစ္ရတာပဲ သူ႕မွာ သိကၡာက်စရာ မ႐ွိပါဘူး”

“သက္လ်ာက ဒီကိစၥမ်ိဳးနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ နည္းနည္းေတာ့ အစြန္းေရာက္တယ္ေလ အန္တီ”

“ဒါျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္က ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ”

“သူအိမ္ျပန္သြားျပီး သူ႕စိတ္သူ ထိန္းေနတုန္း၊ သက္လ်ာ မေသႏိုင္ဘူးလို႕လည္း ေျဖျပီး ေတြးခ်င္ေတြးေနမွာေပါ့ေလ၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အန္တီ ဖုန္းဆက္ေတာ့ သက္လ်ာဆံုးတာကို သူသိသြားတယ္၊ သူ႕အေပၚ အျပစ္မတင္ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသသလို လုပ္သြားတာကလည္း သူ႕ကို စိတ္ထိခိုက္ေစမွာပဲေလ၊ သူကလည္း လူဆိုးမွ မဟုတ္ပဲ၊ မေတာ္တဆ စိတ္မထိန္းႏိုင္လို႕ ျဖစ္သြားတဲ့ ကိစၥမဟုတ္လား၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမေနႏိုင္ေတာ့ပဲ အဲဒီလို လုပ္လိုက္ေတာ့တာပဲ”

“မင္းေျပာတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္၊ ေမာင္ထြန္းေန၊ အဲဒီလိုပဲ ျဖစ္မွာပါပဲ၊ သမီးက ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသမယ့္ လူမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး”

“ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ပဲ သိရင္ေတာ္ပါျပီ အန္တီ၊ တစ္ျခား ဘယ္သူ႕ကိုမွ မသိပါေစနဲ႕ေတာ့၊ သက္လ်ာ ျဖစ္ေစခ်င္သလိုပဲ ျဖစ္ပါေစေတာ့”

***

(၅)

ေၾသာ္... သက္လ်ာ၊ သက္လ်ာ...။ ေယာက်ၤားေတြကို မယံုၾကည္ဘူး လို႕ ေျပာေျပာေနေပမယ့္ ဒီ ငယ္သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ ယံုၾကည္လို႕ တစ္ေယာက္တည္းေနတဲ့ အိမ္တံခါးကို ဖြင့္ျပီး လက္ခံ စကားေျပာခဲ့တာ...။ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႕လည္း ဘယ္သူက ထင္ပါ့မလဲေလ။ ျဖစ္ေလရာ ဘဝတိုင္းမွာ ဒီလို အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳး မၾကံဳဖို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္...။

***

သိဂၤါေက်ာ္

23.6.2009

10:45 PM


3 comments:

မယ္ကိုး said...

ဇာတ္လမ္းေလးကို စိတ္ဝင္တစားဖတ္သြားပါတယ္။ ႀကိဳက္လည္း ႀကိဳက္တယ္။

Anonymous said...

ဇါတ္လမ္းေလး အရမ္းေကာင္းပါတယ္.. ၾကဳိက္တယ္..

ငွက္ကေလး said...

မမေရ အေရးအသားေလးကေကာင္းတယ္ ဖတ္သြာတယ္ အစအဆံုး
ေနာက္လဲေရးပါဦးလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္

တာ႔တာေနာ္ ဘုိင္