23 November, 2010

တစ္ျပည္သူ အခ်စ္ဦး


သူမကို ပထမဆံုး ေက်ာင္းစတက္သည့္ ေန႕ကတည္းက သူ စတင္ သတိထားမိျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတို႕ အုပ္စုမွာ ေယာက်္ားေလးေတြက မ်ားျပီး မိန္းကေလးက နည္းသည္။ ေယာက်္ားေလး အေယာက္ ၄၀ ၾကားထဲ မိန္းကေလး ၁၁ ေယာက္ပဲ ရွိသည့္အနက္ အာဖရိကန္ မိန္းကေလးေတြကလည္း မ်ားသည္။ သူမကေတာ့ အမ်ားထဲမွာ နည္းနည္း ထူးျခားေနသည္။ အသားနက္နက္ အရပ္ရွည္ရွည္ေတြ ၾကားထဲက ျဖဴျဖဴပုပုကေလး...။ ဆံပင္ညိဳညိဳ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေတြႏွင့္ မ်က္ဝန္းနက္နက္ေတြက သူ႕ကို ဖမ္းစားသြားသည္။

သူမက လမ္းသြားလွ်င္လည္း ေဘးဘီ ဝဲယာ ဘယ္ကိုမွ မၾကည့္ပဲ ေရွ႕တည့္တည့္ကိုပဲ ၾကည့္ေလွ်ာက္တတ္သည္။ သူက မနက္ ေက်ာင္းသြားလွ်င္လည္း အိပ္ယာထ ေနာက္က်၍ ဖယ္ရီကားေပၚသို႕ အျမဲ ေနာက္က်ျပီး တက္တတ္သူ ျဖစ္သည္။ သူ ကားေပၚတက္သည့္ အခ်ိန္မွာ သူမက ဒုတိယတန္း ျပတင္းေပါက္ေဘးက ခံုမွာ ထိုင္ျပီး ျပတင္းေပါက္ကေန ေငးေမာေနတတ္ျမဲ။ ကားေပၚတက္လာသည့္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ႏႈတ္ဆက္ဖို႕ စိတ္ကူး ရွိပံုမရ။

သူတို႕ ေနရေသာ ဟိုတယ္မွာ မနက္စာႏွင့္ ညစာ ေကၽြးျပီး ေန႕လည္စာကေတာ့ ကိုယ့္အစီအစဥ္ႏွင့္ ကိုယ္စားရသည္။ သူမက စားေသာက္ခန္းသို႕ လာလွ်င္လည္း အစားအေသာက္မွလြဲ၍ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ၾကည့္သူမဟုတ္ပါ။ လူခပ္မ်ားမ်ား ဝိုင္းထိုင္ေနလွ်င္ ထိုစားပြဲကို ငဲ့ေစာင္း၍မွ မၾကည့္။ ဘယ္သူမွ မရွိသည့္ စားပြဲကိုမွ ေရြးထိုင္တတ္သည္။ စားတာကလည္း တကယ့္ကိုနည္းနည္းေလး။ ဟိုတယ္က အစားအေသာက္မ်ားကို သူမ ၾကိဳက္ပံုမရ။ ညစာမွာ ေကၽြးသည့္ အိုက္စကရင္ကိုေတာ့ ၾကိဳက္ပံုရသည္။ သို႕ေသာ္ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြလို တအားအမ်ားၾကီးေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မစား။ ဝမွာစိုးလို႕ ထိန္းတာပဲလားေတာ့ မသိ။ သူကေတာ့ စားေသာက္ခန္းကို ခပ္ေစာေစာပဲ ေရာက္ေနေလ့ရွိျပီး သူမကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတတ္ခဲ့သည္။ သူမကေတာ့ သူ႕ကို မသိပါ။ တစ္ခါတေလ တည့္တည့္ေတြ႕လို႕ သူက လိုက္ႏႈတ္ဆက္ရင္ေတာင္ မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာမၾကည့္ပဲ ျပံဳးရံုေလာက္သာ ျပံဳးျပေလ့ ရွိသည္။ သူမက သူမႏိုင္ငံကေန တစ္ေယာက္တည္း လာခဲ့သူမို႕ ဘာသာတူ စကားေျပာစရာလူလည္း မရွိေသာေၾကာင့္ ပိုျပီး တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနသလိုပင္။ သူတို႕ႏိုင္ငံကေတာ့ စုစုေပါင္း ၈ ေယာက္လာခဲ့သည္။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြင္းတုန္းက တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ မသိခဲ့ေသာ္လည္း အခုေတာ့ တစ္ႏိုင္ငံတည္းသားေတြမို႕ စားေသာက္ခန္းမွာ ဆိုလည္း စားေသာက္ျပီးသည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းမျပန္ျဖစ္ၾကေသးပဲ ေရာက္တတ္ရာရာ စကားေျပာတတ္ၾကသည္။ ႏိုင္ငံမတူပဲ အာဖရိကတိုက္ရွိ တစ္ျခားႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွ လာသူေတြလည္း ရွိရာ သူတို႕အခ်င္းခ်င္းက အလြယ္တကူ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားၾကေသာ္လည္း အေရွ႕တိုင္းသူ သူမကေတာ့ အဲလို မဟုတ္။ ဘယ္သူႏွင့္မွ စကားလက္ဆံု မက်တတ္ပဲ စားေသာက္ျပီးသည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ အခန္းကို ျပန္တတ္သည္။

ပထမဆံုးစေတြ႕သည့္ေန႕ကေတာ့ ခ်စ္စရာေလးမို႕ ခ်စ္ေသာမ်က္စိႏွင့္ ၾကည့္ခဲ့တာသာ ျဖစ္ေသာ္လည္း တစ္ေန႕ထက္ တစ္ေန႕မွာ သူမကို မေတြ႕ရလွ်င္ကိုပဲ သူ႕မွာ မေနတတ္သလို ျဖစ္ေနခဲ့ျပီ။ သူမ ႏွင့္ သူက အတန္းမတူပါ။ သူက Network၊ သူမက Web Design။ သူမ မ်က္ႏွာကို ျမင္ရေသာ အခ်ိန္ ဆိုလို႕ မနက္ ေက်ာင္းကား ေပၚမွာရယ္၊ ညေန ဒင္နာမွာရယ္... ဒီႏွစ္ခ်ိန္ပဲ ရွိသည္။ မနက္ေက်ာင္းကားေပၚမွ ဆင္းလွ်င္လည္း သူမက ေက်ာင္းခန္းထဲ ျမန္ျမန္ေရာက္ဖို႕ေလာက္သာ စိတ္ကူးရွိသူ ျဖစ္သည္။ လမ္းသြားရင္း စကားေျပာဆို ႏႈတ္ဆက္ဖို႕ စိတ္ကူးသူ မဟုတ္။ သူကေတာ့ သူမႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး အေသးစိတ္ကအစ မွတ္မိသည္။ ကားေပၚမွာ ဘယ္ေနရာထိုင္တာ၊ ဘယ္ေန႕က အက်ႌ ဘာအေရာင္ ဝတ္တာ၊ ညစာ ဘယ္အခ်ိန္ လာစားတာ အားလံုး မွတ္မိေနသည္။ သူမကေတာ့ သူ႕ကို မွတ္မိ သိရွိပံုမရပါ။ သူမက ဘယ္သူႏွင့္မွ သိပ္ခင္မင္သူ မဟုတ္သူမို႕ အျပင္သြားလွ်င္လည္း တစ္ေယာက္တည္း သြားတတ္သူ ျဖစ္သည္။

တစ္ခါေတာ့ ဟိုတယ္အနီးက လမ္းအနည္းငယ္ ေလွ်ာက္သြားလွ်င္ေရာက္ေသာ Sector 15 သို႕ သူမက တစ္ေယာက္တည္း အသြား၊ သူကလည္း တစ္ေယာက္တည္း အသြားမွာ တစ္ခါ ဆံုသည္။ ေရာက္ကာစ ႏွစ္ပတ္အၾကာမွာ ျဖစ္သည္။ သူဝယ္ထားေသာ internet connection က မရေသာေၾကာင့္ ဝယ္ခဲ့ေသာ ဆိုင္ကို ျပန္သြားေျပာဖို႕ သြားျခင္းျဖစ္သည္။ သူမကလည္း သူမ၏ ဖုန္းကတ္ဒ္က သူမႏိုင္ငံကို ဆက္မရေသာ ျပႆနာႏွင့္ ထိုဆိုင္ကိုပင္ သြားျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမ ႏွင့္ အတူတူ တြဲေလွ်ာက္ရင္း သူမ ႏွင့္ အျမဲတမ္း အတူသြားလာ ေနခ်င္ေသာ စိတ္က ရုတ္တရက္ ျဖစ္ေပၚလာသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ထင္ေနသလို သူမက မာနၾကီးသူ တစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ အတူတူ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူေမးသမွ်ကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းျပန္ေျဖရွာပါသည္။ သို႕ေပမယ့္လည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ yes, no ေလာက္သာ ျပန္ေျဖခ်င္သူ ျဖစ္သည္။ သူမႏွင့္ စကားေျပာၾကည့္ေတာ့ အဂၤလိပ္အသံထြက္ႏွင့္ စကားေျပာ ကလည္း ဆိုးဆိုးဝါးဝါး နိမ့္က်လွတာ မဟုတ္ပါ။ သူမကိုက သူမ်ားႏွင့္ စကားေျပာခ်င္စိတ္ မရွိတာသာ ျဖစ္ေၾကာင္း သူသိလာရသည္။ သူက shopping ထြက္ရတာကို ဘယ္ေသာအခါကမွ သေဘာက်ခဲ့သူ မဟုတ္ေသာ္လည္း သူမကို တစ္ေယာက္တည္း မထားခဲ့ခ်င္ေသာေၾကာင့္ အတူတူ လိုက္သြားဖို႕ စိတ္ကူးလိုက္ေသးသည္။ သူမကေတာ့ သူ မပါလည္း သူမ ဟာသူမ ေစ်းထဲမွာ ေလွ်ာက္သြားမယ့္ သူမ်ိဳးျဖစ္သည္။ ေနာက္ေတာ့  သူတို႕ အဖြဲ႕ထဲက တစ္ျခား မိန္းကေလး သံုးေယာက္ႏွင့္ ေတြ႕၍ သူမကို ထားခဲ့ျပီး သူျပန္လာခဲ့လိုက္သည္။

သူမႏွင့္ စကားေျပာၾကည့္ျပီးေတာ့ သူ႕စိတ္ကိုသူ ပိုသိလာသည္။ သူမကို သေဘာက်ရံုသက္သက္သာ မဟုတ္။ သူမကို ခ်စ္မိေနခဲ့ျပီ။ သူမမွာ လက္ထပ္ထားသူလည္း မရွိ၊ Boyfriend လည္း မရွိေၾကာင္း သိလိုက္ရတာကလည္း သူ႕ကို စိတ္ခ်မ္းသာေစသည္။ သူမတို႕ ႏိုင္ငံမွာ လက္မထပ္ခင္ အတူေနျခင္းကို ခြင့္မျပဳေၾကာင္းလည္း သိလိုက္ရေသးသည္။ သူမက အပ်ိဳစင္ စစ္စစ္ကေလးေပါ့။ သူတို႕ႏိုင္ငံအေနႏွင့္ ဆို ဒီအသက္အရြယ္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္မွာ ဒီလို အေျခအေန ဆိုတာက မယံုႏိုင္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ ထူးဆန္းသည္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူမတို႕ ႏိုင္ငံ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ေတာ့ အထူးအဆန္း ဟုတ္ဟန္ မတူပါ။ ပညာေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု သင္ယူေနရင္း၊ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနရင္း အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႕ကို ေမ့ေလ်ာ့ေနပံုရသည္။ ဒါကိုက သူ႕အတြက္ ကံေကာင္းျခင္း တစ္ခု ဟု ထင္သည္။

အဲဒီေန႕ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူမက သူ႕ကို မွတ္မိသြားပံုရသည္။ သူႏႈတ္ဆက္လွ်င္ ျပန္လည္ ႏႈတ္ဆက္ေဖာ္ရလာသည္။ သူ႕အတြက္ေတာ့ သူမႏွင့္ စကားေျပာလိုက္ရသည့္ ေန႕က သာယာေသာ ေန႕တစ္ေန႕ ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ေက်ာင္းတက္ေနသည့္ အခ်ိန္ေတြကလြဲျပီး တစ္ေယာက္တည္း ရွိေနခ်ိန္မ်ားမွာ သူမအေၾကာင္းကို မေတြးမိပဲကို ေနလို႕မရ။ သူ႕အာ႐ံုမွာ သူမက တစ္ေန႕ထက္ တစ္ေန႕ ပိုျပီး စိုးမိုးလာသည္။ သူမ သိေအာင္ ဘယ္လို စေျပာရမလဲ ဆိုတာေတာ့ သူ မေတြးတတ္ပါ။ သူမက တကယ့္ကို အျဖဴထည္ သက္သက္ကေလး။ တည္တည္တံ့တံ့ကေလး။ သူမကို ဒီလို စကားမ်ိဳး ေျပာဖို႕ ဆိုလွ်င္ သူ႕အတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို သတၱိ ေမြးယူရလိမ့္မည္။ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ သူ႕ဘဝမွာ မိန္းကေလး အေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ဖူးပါသည္။ အိပ္ရာဝင္အေဖာ္အေနနဲ႕လည္း ရွိခဲ့ဖူးတာပင္။ သို႕ေသာ္ ဒီမိန္းကေလးေတြက သူ႕ဘဝမွာ နည္းနည္းမွ အေရးမပါခဲ့ပါ။ ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း တမ္းတမ္းတတ မရွိခဲ့ဖူး။ ဒီကို မလာခင္ တြဲခဲ့ေသာ မိန္းကေလးကိုပင္ သူ႕အေတြးထဲ လံုးဝ မရွိေတာ့။ ၾကံဳၾကိဳက္လို႕ ေတြ႕ခဲ့ တြဲခဲ့တာက လြဲလို႕ ဘယ္သူ႕ကို မခ်စ္ခဲ့ဖူးပါ။ သူမကေတာ့ ယံုၾကည္ဖို႕ ခက္ခဲေကာင္း ခက္ခဲလိမ့္မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ႕အတြက္ေတာ့ သူမကသာ အခ်စ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ သူကလြဲလွ်င္ ဘုရားသခင္ကေတာ့ သူ႕စိတ္ရင္းကို သိပါလိမ့္မည္။ ဒီကို သင္တန္းလာတက္၍ သူမႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရျခင္းသည္ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ အတိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဒီအတြက္ ဘုရားသခင္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္မိသည္။ သူမႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရျခင္းသည္ ဒီသင္တန္းကို လာတက္၍ သူ ရရွိေသာ အေကာင္းဆံုးေသာ ဆုလာဒ္ပင္ ျဖစ္သည္။ အားလပ္ခ်ိန္တိုင္းမွာ သူမႏွင့္ စကားေျပာခ်င္မိသည္။ သူမႏွင့္ အတူရွိခ်င္မိသည္။ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္အတိုင္း ေတြ႕ခဲ့ရေသာ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို အခ်စ္ခ်င္းညီေအာင္ ဖန္ဆင္းေပးဖို႕ သူေမွ်ာ္လင့္မိသည္။

ပထမဆံုး သင္တန္းက ပို႕ေပးေသာ ခရီး။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၏ အထင္ကရ တပ္ခ်္မဟာ ႏွင့္ အိႏိၵယန္းဂိတ္။ Express Bus ကားၾကီး ႏွစ္စင္းႏွင့္ သြားၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမက ထံုးစံအတိုင္း ကားအေရွ႕ပိုင္းက ျပတင္းေပါက္ေဘး ခံုတစ္ခံုမွာ ထုိင္ေနျပီးသား။ သူမေဘးက ခံုမွာ ဘယ္သူမွ မရွိသျဖင့္ သူ ခဏ ထိုင္ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ သူမက သူ႕ကို စကားေျပာခ်င္ပံုမရွိပဲ ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကို ၾကည့္ဖို႕သာ အားသန္ေနသည္။ ခရီးစဥ္ တေလွ်ာက္မွာ သူမ ေဘးက လိုက္ပါခ်င္မိေသာ္လည္း သူမ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္မွာစိုးသျဖင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနရေအာင္ ေနာက္ခံုက သူ႕အေပါင္းအသင္းမ်ားနားမွာပင္ ျပန္ထိုင္ျဖစ္သည္။ ထို ခရီးတေလွ်ာက္မွာ သူမ ေနာက္ကပင္ သူ လိုက္ေနျဖစ္သည္။ သူမကေတာ့ သူမ သူငယ္ခ်င္း အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ႏွင့္ အတူတူ သြားရင္း သူ႕ကိုလည္း သတိထားမိပံုမေပၚပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ထိုခရီးမွာ သူမႏွင့္ အတူတူ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ျဖစ္ခဲ့သည္။ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့သည္။ သူမဘက္က သူ႕ကို အမွတ္ထင္ထင္ ရွိေစခ်င္သည္။

သူမ ကင္မရာထဲက သူ႕ဓါတ္ပံုေတြ ေပးဖို႕ ေတာင္းရင္း သူမ နားေထာင္သည့္ သီခ်င္းေတြပါ ေတာင္းေတာ့ memory stick ႏွင့္ သူ႕ကို ကူးေပးသည္။ သူကေတာ့ သူမႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေတြ႕ခြင့္ရမယ့္ အခြင့္အေရးကို ဘယ္လို ေတာင္းဆိုရမလဲလို႕ တစ္ခ်ိန္လံုး စဥ္းစားေနမိသည္။ သူမ ရဲ႕ flash ကို မေပးေသးပဲ ထားေတာ့လည္း သူမက ေတာင္းယူဖို႕ကို စိတ္ကူးမရွိပါ။ အဲဒါကို အေၾကာင္းျပ၍ သူမရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကိုေတာ့ ေတာင္းယူ၍ ရခဲ့သည္။ တေနရာရာ သြားဖို႕ ေတာင္းဆိုေတာ့လည္း သူမက အင္းမလႈပ္ အဲမလႈပ္။ ေက်ာင္းအားရက္ ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း သူမက ဒီျမိဳ႕မွာ ရွိသည့္ တစ္ေနရာရာ သို႕မဟုတ္ အနီးအနား တစ္ေနရာရာ ကို အျမဲ သြားေနတာႏွင့္ ပင္ ဘယ္ေတာ့မွ မအား။ သူမက တစ္ေယာက္တည္း အခန္းေအာင္းေနရတာ ၾကိဳက္သလို အျပင္ထြက္ သြားလာဖို႕ကိုလည္း သေဘာက်သူ ျဖစ္ေၾကာင္း သူ သိလာရသည္။ သူမ ေပးထားေသာ သီခ်င္းေတြကလည္း သူမပံုစံ ႏွင့္ မကိုက္ညီသလို ထင္ရသည္။ သူမက ျမဴးျမဴးၾကြၾကြ hip hop လို pop လို သီခ်င္းမ်ိဳးကို ၾကိဳက္သည္။ သူကေတာ့ ခပ္ေအးေအး ခံစားခ်က္ပါသည့္ သီခ်င္းမ်ိဳးကိုသာ ၾကိဳက္သူ ျဖစ္သည္။

သူမက စကားေျပာရမွာကို အေတာ္ဝန္ေလးသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ SMS ပို႕ေသာအခါမွာေတာ့ ေျပေျပလည္လည္ ျပန္ပို႕တတ္သည္။ အခန္းထဲမွာ သူမ အေၾကာင္း စဥ္းစားရင္း တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနခိုက္မွာ သူမ ႏွင့္ အျပန္အလွန္ message ပို႕ရတာက သူ႕အတြက္ ေပ်ာ္စရာ ျဖစ္လာသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႕ခံစားခ်က္ကို message ပဲ ပို႕လိုက္မိေတာ့သည္။ သူမႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေတြ႕ခြင့္ရဖို႕က ဘယ္ေတာ့မွန္း မေသခ်ာေသးဘူး မဟုတ္လား။ I Love you so much လို႕ သူ ပို႕လိုက္မိေတာ့ သူမ ဘက္က ဘာမွ ျပန္မပို႕ေတာ့။ အတူတူ အခ်ိန္ျဖဳန္းရင္း သူ႕အခ်စ္ကို ပိုသိေအာင္ ျပခ်င္သည္ ဟု သူ ထပ္ပို႕လိုက္ေသာ္လည္း reply ျပန္မလာ။ သူမ စိတ္ဆိုးသြားမလား လို႕ သူ စိုးရိမ္သြားသည္။ ခ်က္ခ်င္း ဖုန္းဆက္လိုက္မိေတာ့လည္း သူမက ေျပေျပလည္လည္ ထူးပါသည္။ ထံုးစံအတိုင္း စကားကေတာ့ သိပ္မေျပာ။ သူေျပာတာကိုပဲ နားေထာင္ေနသည္။ အားတဲ့ ရက္ တစ္ရက္ရက္မွာ တစ္ေနရာရာ သြားခ်င္သည္ ဆိုေတာ့ သူမက သူ႕သေဘာပါ တဲ့။ သို႕ေသာ္လည္း သူတို႕ မသြားျဖစ္ၾကပါ။ ထံုးစံအတိုင္း သူမကေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ အခန္းထဲမွာ ေနသည္ မရွိ။ shopping ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ေနရာရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သြားေနျမဲ။ ညဘက္ေတာ့ သူက message မွန္မွန္ပို႕သည္။ အိပ္ကာနီးတိုင္း သူမ ဘက္က Good Night တို႕ Sweet Dreams တို႕ တစ္ခုခု ရျပီးမွ သူ ေကာင္းေကာင္း အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္သည္။ သူ႕ကို ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာတာ ၾကားခ်င္ျပီ ရယ္လို႕ အရဲစြန္႕ ေျပာမိေတာ့ သူမဘက္မွ ျပန္ပို႕လာသည္က အဲဒီေလာက္ မလြယ္ပါဘူး.. တဲ့။ မလြယ္တာကိုေတာ့ သူ သိပါသည္။ သူမ ဆီက တံု႕ျပန္မႈကို ရဖို႕ ေတာ္ေတာ္ ခက္ခဲမယ္ ဆိုတာ သူ သိေနပါသည္။

သူ႕အတြက္ လွပေသာ တစ္ညေနမွာေတာ့ ဟိုတယ္ အနီးက သြားေနၾက ေစ်းကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္း အျပန္မွာ ခ်က္ခ်င္း မျပန္ေသးပဲ ပန္းျခံထဲက ခုံမွာ ထိုင္ျဖစ္ၾကသည္။ ကိုယ္က သူမကို ကိုယ့္ထက္ အေတာ္ငယ္မယ္လို႕ ထင္ထားေသာ္လည္း တကယ္က တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္သာ ငယ္သည္။ သူမ ဘဝမွာ တစ္ခါမွ Boyfriend မထားဖူးဘူး ဆိုတာက သူလို လူမ်ိဳးေတြ အတြက္ေတာ့ အံၾသစရာ ေကာင္းေသာ အေျခအေန ျဖစ္သည္။ သူမက လက္ထပ္ဖို႕လည္း စိတ္ကူး မရွိပါဘူး တဲ့။ ဒါကေတာ့ သူ႕ရင္ကို ဆူးတစ္ေခ်ာင္း ထိုးသြင္းသလိုပင္။ သူ႕ဘဝမွာလည္း အေရွ႕တိုင္းသူေတြႏွင့္ တစ္ခါမွ နီးနီးကပ္ကပ္ မေတြ႕ခဲ့ဖူးေတာ့ သူမက တကယ္ကို ထူးထူးျခားျခား နတ္သမီးေလးပါ။ သူမ လက္ကေလးကို သူက ကိုင္ခ်င္တာကိုပင္ သူမက အေတာ္ တြန္႕တိုသည္။ ပခံုးေလးကို ဖက္မိေတာ့လည္း မသိမသာ ေရွာင္ဖယ္သြားသည္။ သူတို႕အတြက္က သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း လက္ကိုင္တာ၊ ပခံုးဖက္တာ ေလာက္က လုပ္ေနၾက အျပဳအမူေတြ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူမ အတြက္ေတာ့ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္ပံုရသည္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူမက သူမကို ထိတာ ကိုင္တာ မၾကိဳက္ပါ ဟု သူ႕ကို ဖြင့္ကို ေျပာခဲ့သည္။ သူႏွင့္ နီးကပ္မွာ စိုးသျဖင့္ ခံုအစြန္းတစ္ဖက္ကို တိုးကပ္ထိုင္သည္မွာ ျပဳတ္က်ေတာ့ မတတ္။ သူက ျပဳတ္က်ေတာ့မယ္ ေျပာေတာ့ သူမက ရယ္ေနသည္။

ပံုမွန္ဆို သူက သိပ္ စကားေျပာေကာင္းသူ၊ စကားမ်ားသူ မဟုတ္ပါ။ သို႕ေသာ္ သူမႏွင့္ ေတြ႕ေတာ့ ႏွလံုးသားထဲက စကားေတြကို အလိုလို ေျပာမိေနသည္။ သူမွ စကားမေျပာလွ်င္လည္း သူမကေတာ့ ဘာမွ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ေျပာမည့္သူ မဟုတ္။ ဒီအတိုင္း ထိုင္ေနမည့္သူသာ ျဖစ္သည္။ သူ႕ဘက္က တစ္တြတ္တြတ္ ေျပာေနေသာ္လည္း သူမကေတာ့ သူ႕ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္သည္မဟုတ္။ ေငးမိေငးရာ ၾကည့္မိၾကည့္ရာ ပန္းျခံ တစ္ဖက္ကိုသာ ၾကည့္ေနသည္။ ငါတို႕က သူငယ္ခ်င္းေတြပါ တဲ့။ သူမဆီက တြန္႕တြန္႕တိုတို ထြက္လာသည့္ စကားတစ္ခြန္း။  သူကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအေနေလာက္ႏွင့္ မႏွစ္သိမ့္ႏိုင္ပါ။ သူ႕ကို ခ်စ္သလား ဆိုေတာ့ No တဲ့။ အဲဒီ အခ်ိန္က စျပီး ဆက္တိုက္ ၾကားရေတာ့မည့္ စကားတစ္ခြန္းျဖစ္မွန္း သူမသိခဲ့။ သူႏွင့္ အတူရွိေနရကို စိတ္ညစ္ေနပံုရသည့္ သူမကေလး ကို သနားမိသည္ႏွင့္ ဟိုတယ္သို႕ ျပန္လာျဖစ္သည္။ သူ႕သေဘာအရ ဆိုလွ်င္ေတာ့ သူမႏွင့္ အတူရွိသည့္ အခ်ိန္ေတြမွာ အခ်ိန္နာရီ ေတြကို ေမ့ထားခ်င္သည္။

တစ္ညေတာ့ သူမ အခန္းကို သြားလည္ ျဖစ္သည္။ ထံုးစံအတိုင္း သူ႕ဘက္ကသာ သူ႕ခံစားခ်က္ေတြကို ေျပာျဖစ္သည္။ သူ႕ဘဝအေၾကာင္းေတြကို ေျပာျဖစ္ေသာ္လည္း သူမဘက္ကေတာ့ ေမးတစ္ခြန္း ေျဖတစ္ခြန္းသာ။ သူ႕အခန္းကို လာလည္ဖို႕ ေခၚေတာ့ သူမက နားမလည္ခ်င္သေယာင္ႏွင့္ လာမလည္။ တကယ္ေတာ့ သူက သူမလို အားေနသူ မဟုတ္ပါ။ ညေနခင္း သင္တန္း တစ္ခု တက္ေနျဖစ္ခဲ့ျပီး Microsoft exams တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေျဖဖို႕ ၾကိဳးစားေနခဲ့သည္။ အခုေတာ့ သူမအေၾကာင္းကို ေတြးရင္းႏွင့္ စာၾကည့္ရမွာလည္း စိတ္မပါသလို ျဖစ္ေနသည္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ စာေမးပြဲ တစ္ခု က်သည္။ သူ စိတ္ေလသြားသည္။ အရင္ ေျဖခဲ့ေသာ စားေမးပြဲေတြတုန္းကလည္း တစ္ခါမွ မက်ခဲ့ဖူးေတာ့ ျပန္ေျဖရမွာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္သြားသည္။ ဘာမွမလုပ္ခ်င္ မကိုင္ခ်င္ေအာင္ စိတ္ေလသြားသည့္ အခ်ိန္မွာလည္း သူမကို ေတြ႕ခ်င္သည္။ SMS ပို႕လိုက္ေတာ့ သူမက သူ႕အခန္းသို႕ တက္လာသည္။ သူမ အခန္းက ပထမ အထပ္မွာ ရွိျပီး သူ႕အခန္းက တတိယအထပ္မွာ ရွိသည္။ က်သည့္ result စာရြက္ကို ျပေတာ့ သူမက ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေပါ့ လို႕ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေျပာရင္း သူ႕ကို အားေပးသည္။ သူမကို ျမင္ရသည့္ အခိုက္မွာ စိတ္ညစ္စရာေတြ ေပ်ာက္သြားသည္။ သူ႕ဘဝရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္တာ၊ ဝမ္းနည္းတာ အရာရာ တိုင္းကို သူမႏွင့္ အတူ မွ်ေဝ ခံစားခ်င္သည္။

အဲဒီေနာက္ေတာ့ အဲဒီ စာေမးပြဲ ျပန္ေျဖဖို႕ စာျပန္ၾကည့္ေနရသျဖင့္ သူမႏွင့္ မေတြ႕ျဖစ္။ ညတိုင္းေတာ့ sms ပို႕ျဖစ္သည္။ သူက စမပို႕လွ်င္ သူမက စ ႏႈတ္ဆက္တတ္လာသည္။ သူက တမင္ပင္ သတိရလ်က္ႏွင့္ သူမဘက္က စလာဖို႕ကို ေမွ်ာ္လင့္ရင္း ေစာင့္မိတာပင္။ စာေမးပြဲေျဖသည့္ ေန႕က်ေတာ့လည္း သူမက သူ႕ကို အေရးတယူ ေမးေစခ်င္သည္။ သူမက မေမးေတာ့ သူက စိတ္ေကာက္ခ်င္သည္။ စိတ္ေကာက္ျပီး သူမ ဆီ ဖုန္းလည္းမဆက္၊ sms လည္း မပို႕ပဲ ေနၾကည့္သည္။ သူမဘက္ကလည္း ဖုန္း စမေခၚ သျဖင့္ သူပဲ ခံစားရသည္။ သူမ ကေတာ့ ေနႏိုင္သူၾကီးပါ။ ေနာက္ေတာ့လည္း သူပဲ မေနႏိုင္လြန္းသျဖင့္ သူမ အခန္းသို႕ သြားလိုက္ရသည္။

သူက အရင္တုန္းကေတာ့ အလုပ္ထဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွ chat တတ္သူ မဟုတ္။ facebook မွာ account ရွိေပမယ့္လည္း သိပ္မသံုးျဖစ္။ ခုေတာ့ ဒီက သူငယ္ခ်င္းေတြက အျမဲတမ္း ဒီ စာမ်က္ႏွာေပၚ တက္ေနသျဖင့္ သူပါ အဲဒီအထဲ ပါလာသည္။ အဓိက ကေတာ့ သူမေလးကလည္း ဒီစာမ်က္ႏွာ ကို အျမဲတမ္း သံုးေလ့ရွိသူ မို႕ပင္။ ခရီးသြားတိုင္း ရိုက္ခဲ့ေသာ ဓါတ္ပံုမ်ားကိုလည္း သူမက တင္တတ္သည္။ သူမ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း comment ေပးၾကသည္။ သူမက သူႏွင့္ႏွစ္ေယာက္တည္း ရိုက္ထားေသာ ပံုအပါအဝင္ တစ္ျခား သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္တြဲပံုေတြ အားလံုးကို တင္ေတာ့ သူမ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို လိုက္ဖက္သည္ လို႕ ေရးၾကေတာ့ သူက ေပ်ာ္သြားသည္။ သူမ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္သည္။ သူမကို ေျပာျပေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေနာက္တာပါ ဆိုျပီး ရယ္ေနသည္။ facebook မွာ ႏွစ္ေယာက္သား ေန႕တိုင္း အျပန္အလွန္ message ပို႕ၾကသည္။ အဲဒီအျပင္ သူမက သူ႕ကို မခ်စ္ေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ကဗ်ာေတြ၊ သီခ်င္းေတြ တင္ျပီး share လုပ္ေသးသည္။

သူ႕ ဘက္က I love you ဆိုလွ်င္ သူမ ဘက္ကလည္း I love you too ဆိုတာကိုသာ ၾကားခ်င္ခဲ့ေသာ္လည္း ... သူမ ဘက္ကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြႏွင့္ သူ႕ကို မခ်စ္ေၾကာင္း သက္ေသျပသည္။ သူကေတာ့ သူမ စကားမ်ားက ေရွ႕ေနာက္ မညီဟုထင္သည္။ အဓိကေတာ့ လူမ်ိဳးခ်င္း၊ ဘာသာခ်င္း မတူလို႕ မျဖစ္ႏိုင္ပါတဲ့။ သူမ တို႕ ႏိုင္ငံဟာ ေသးေသးေလးမို႕ အဲလို လူမ်ိဳးခ်င္း ေရာတာသာ မ်ားသြားရင္ သူမတို႕ လူမ်ိဳးဆိုတာ ေပ်ာက္သြားႏိုင္ပါသတဲ့။ “ကေလးရယ္၊ မင္းတစ္ေယာက္တည္းနဲ႕ မင္းႏိုင္ငံကို ကယ္တင္ႏိုင္မွာမို႕လား” ဆိုေတာ့ သူမက ရယ္ေနသည္။ တစ္ခါတရံေတာ့ သူမက အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႕ စိတ္ကူးမရွိပဲ တစ္သက္လံုး အပ်ိဳၾကီး လုပ္သြားမွာ လို႕လည္း ေျပာေသးသည္။ အသက္ၾကီးလာရင္ သီလရွင္ေတာင္ ဝတ္ခ်င္ ဝတ္ဦးမွာ ဟုလည္း ဆိုေသးသည္။

သူ႕ကို ခ်စ္သလားဆိုလွ်င္ အျမဲတမ္း No ဟု မဆိုင္းမတြ ျပန္ေျပာတတ္သည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုလွ်င္ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစ္မ်ိဳး ထြက္လာပါလိမ့္မည္။ ခုလို သံုးလေလာက္ အခ်ိန္တို အတြင္းမွာ အခ်စ္စစ္ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါ ဆိုတာမ်ိဳး။ “ဒါဆို ဒီမွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္၊ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ တက္ရရင္ မင္း ကိုယ့္ကို ခ်စ္မွာလား” ဆိုေတာ့ “ဒီမွာေတာ့ တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ မေနပါရေစနဲ႕” ဆိုျပီး ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ ျပန္ျဖစ္သြားျပန္သည္။ သူမ သူ႕ကို မယံုၾကည္ႏိုင္ ျဖစ္ေနသည္ကို သူနားလည္ႏိုင္ပါသည္။ တစ္ခါတေလေတာ့လည္း သူ႕အခ်စ္ကို သူမ ဘာေၾကာင့္ မခံစား မသိရွိ ႏိုင္တာလဲ ဆိုျပီး စိတ္တိုခ်င္သည္။ သူ ဘယ္ေလာက္ပဲ သူမရဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကို ေခ်ဖ်က္ဖ်က္၊ ျပံဳးေနေသာ မ်က္ႏွာပိုင္ရွင္ကေလး၏ ေခါင္းမာသည့္ စိတ္ဓါတ္ကေလးကို ေျပာင္းလဲေပးဖို႕ေတာ့ သူ႕မွာ ခုထိတိုင္ပင္ မစြမ္းႏိုင္ေသးပါ။

သူ႕အတြက္ ႏိုင္ငံေတြ၊ လူမ်ိဳးေတြ ျခားနားတာက ျပႆနာ မရွိေသာ္လည္း သူမ အတြက္ေတာ့ အၾကီးမားဆံုး ျပႆနာ ျဖစ္ေနပံုရသည္။ သူမကို သူ႕ဇနီးေလး အျဖစ္ တစ္သက္လံုး အနားမွာထားခ်င္သူမို႕ သူမသာ သူ႕အနားရွိေနလွ်င္ သူ႕အတြက္ ျပီးျပည့္စံုပါျပီ။ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ ေနရပါေစ အေၾကာင္း မဟုတ္ပါ။ သူ႕ႏိုင္ငံကို သူမ လိုက္လာ ေနႏိုင္လိမ့္မည္ ဟု သူ မေမွ်ာ္လင့္ပါ။ သို႕ေသာ္ သူမကသာ ေတာင္းဆိုလွ်င္ သူကေတာ့ သူမႏိုင္ငံမွာလည္း သြားေနႏိုင္ပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ certificate ေတြ ရထားေသာ သူ႕အတြက္ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္တစ္ခုေတာ့ ရႏိုင္လိမ့္မည္ လို႕လည္း ယံုၾကည္ပါသည္။ သူမကေတာ့ သူ ဘာပဲေျပာေျပာ ဘာကိုမွန္းမသိ No လုပ္ေနဆဲပင္။ တစ္ခုခု ေမးလိုက္လွ်င္ သူမ ႏႈတ္ခမ္းက အျမဲတမ္း အက်င့္ပါေနသည္မွာ No ဆိုေသာ သူ အမုန္းဆံုး စကားလံုးပင္။ သူမ ကသာ လက္ခံမည္ ဆိုလွ်င္ သင္တန္းျပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူမ ႏိုင္ငံကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ သြားျပီး သူမ မိဘေတြကို သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုဖို႕ကိုပင္ သူက စိတ္ကူးထားသူပါ။ သူ႕ကို မယံုမၾကည္ႏိုင္ ျဖစ္ေနေသာ သူမကို အဲဒီလို သက္ေသျပလွ်င္ေတာ့ သူ႕အခ်စ္ကို ယံုၾကည္ႏိုင္မည္ဟု ထင္သည္။ သို႕ေသာ္ သူမက သူ႕ကို သူမ မိသားစုႏွင့္ ေတြ႕မေပးႏိုင္ ဟု ဆိုသည္။ “ကၽြန္မက ရွင့္ရဲ႕ girlfriend မဟုတ္ဘူးေလ၊ friend ပဲ၊ ကၽြန္မႏိုင္ငံကို လာလည္ရင္လည္း ရပါတယ္၊ ဟိုတယ္မွာတည္းေပါ့၊ ဟိုဟိုဒီဒီ ကၽြန္မ လိုက္ပို႕ေပးမွာေပါ့၊ အဲဒီထက္ေတာ့ ပိုလို႕ မရဘူးေလ” ဟု အားမနာ ပါးမနာ ေျပာသည္။

သူမမွာ ခ်စ္ေနတဲ့ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ေယာက္ ရွိသလားဆိုေတာ့လည္း မရွိပါတဲ့။ သူမကို ခ်စ္ေရးဆိုတာ သူ တစ္ေယာက္တည္းလား ဆိုေတာ့ ဒီသင္တန္းမွာ သူ႕ထက္ အရင္ဦးသူ တစ္ေယာက္ ရွိသည္၊ ထိုလူကိုလည္း သူငယ္ခ်င္းလိုပါပဲ တဲ့။ သူမက ဘယ္သူ႕ကိုမွ မခ်စ္ခ်င္သူ၊ အခ်စ္နဲ႕ မေတြ႕ဆံုလိုသူပါတဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့လည္း တိတိက်က် အေျဖမေပးႏိုင္ပါ။ သူမဘက္က အေၾကာင္းျပခ်က္ကို မည္မည္ရရ မျပႏိုင္ေလ... သူ႕ကို မခ်စ္ဖူး ဆိုသည့္ သူမ စကားကို သူကလည္း မယံုႏိုင္ေလ ပင္။ မင္း ကိုယ့္ကို ခ်စ္တယ္ ဆိုတာ ကိုယ္ သိပါတယ္ ကေလးမေလးရယ္...။ အဲလို ေျပာမိေတာ့ သူမက မဟုတ္ဖူး ဆိုတာကို ရေအာင္ျငင္းသည္။ I don’t love you၊ I don’t love you ဟု သူ အမုန္းဆံုး စကားကို ေရရြတ္သည္။ လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ခါမွလည္း မခ်စ္ဖူး ပဲႏွင့္ ခ်စ္လား မခ်စ္လား ဘယ္လိုသိသလဲ ဆိုေတာ့ သူမ ေတြေဝ သြားသည္။ တစ္ခါတေလ ျပတ္ျပတ္သားသား မေျဖခ်င္သည့္ အခါမ်ိဳးမွာ သံုးေနက် သူမ လက္သံုးစကား ျဖစ္သည့္ I don’t know ဆိုတာကို ျပန္ေရာက္လာသည္။ အဲလိုႏွင့္ပဲ ပတ္ခ်ာလည္ျပီး သူ ႏွင့္ သူမ တို႕ၾကားက ေဆြးေႏြးမႈက ဘယ္ေတာ့မွ အျပီးမျပတ္ခဲ့ပါ။

သူမကို ခ်စ္ေၾကာင္း မေျပာလွ်င္ သူမႏွင့္ ေျပလည္သည္။ သူမက သူ႕ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ပင္။ တစ္ခုေသာ ေန႕လည္မွာလည္း သူ႕အခန္းကို ေခၚေတာ့ သူမ ေရာက္လာျပီး သူ႕ Project Management Assignment ကိုပင္ ကူလုပ္ေပးသည္။ သူမက တကယ့္ကို ေတာ္ေသာ IT ပညာရွင္ တစ္ေယာက္ပါ။ သူမေလးသာ အနားမွာ ရွိခဲ့လွ်င္ သူ႕အတြက္ အရာရာ အဆင္ေျပသလိုပင္။ သူမ ကူညီေပးခဲ့ေသာ ထို Assignment ကလည္း သူတစ္ခါမွ မရဖူးသည့္ အမွတ္မ်ားမ်ားရခဲ့သည္။ သူမႏွင့္ အတူရွိခ်င္မိေသာ သူ႕အိပ္မက္ကို ပိုေမွ်ာ္လင့္မိသြားသည္။ သူမ က သူ႕ထက္ ဘြဲ႕ႏွစ္ခု ပိုေနတာကိုလည္း သူက အားငယ္သလို ျဖစ္မိသည္္။ သူမႏွင့္ အဆင့္တူေအာင္ Master ဆက္တက္ဖို႕လည္း သူ စိတ္ကူးေနသည္။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ သူမ ႏွင့္ နီးနီးနားနား အေရွ႕တိုင္း ႏိုင္ငံ တစ္ခုခုမွာ တက္ဖို႕ သူ စီစဥ္ထားသည္။

တစ္ညေနမွာေတာ့ Rose Garden ကို ႏွစ္ေယာက္သား သြားျဖစ္ၾကသည္။ ပန္းျခံဆိုေတာ့လည္း အတြဲေတြက ဟိုေနရာ သည္ေနရာ မနာလိုစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေတြ႕ေနရသည္။ သူ႕ဘဝကေတာ့ သူမႏွင့္ အတူသာ လာရေသာ္လည္း လက္ကေလးကိုမွ ကိုင္ခြင့္မရွိ။ သူမက friend ပါပဲ လို႕ ခုထိ ေၾကြးေၾကာ္ေနဆဲ မဟုတ္လား။ သူမ မၾကိဳက္တာ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး လို႕လည္း သူက ကတိေပးထားျပီးသား။ သူမက အခန္းထဲမွာ ဆိုလွ်င္သာ လက္ကေလးကိုင္တာ၊ ပခံုးေလးဖက္တာကို အားနာပါးနာ ခဏေလာက္ ျငိမ္ေနခ်င္ ေနမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အျပင္ထြက္လွ်င္ေတာ့ လက္ကေလးတြဲတာေလာက္ကိုပင္ သူမက ေရွာင္ဖယ္ခ်င္သည္။ ေဘးလူေတြ အျမင္မွာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို အတြဲရယ္လို႕ မျမင္ေစလိုတာပင္။ ႏွစ္ေယာက္တည္း ဆိုလွ်င္ေတာင္ သူ ေပြ႕ဖက္တာ ခံရမွာ စိုး၍ သူႏွင့္ ခပ္ေဝးေဝးမွာသာ အျမဲလိုထိုင္သည္။ ျမက္ခင္းေပၚ ႏွစ္ေယာက္သား ႏွစ္ေပေလာက္ ခြာထိုင္ျပီး စကားေျပာ ျဖစ္ၾကသည္။ ထံုးစံအတိုင္း သူကသာ မ်ားမ်ား ေျပာျပီး သူမကေတာ့ နားေထာင္သမား သက္သက္သာ ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေယာက္သား တြဲလာခဲ့ေပမယ့္ သူမက သူ႕မိန္းကေလး မဟုတ္ေသးတာကို စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းခ်င္ ေသာ္လည္း အတူတူ ရွိေနရတာကိုေတာ့ ေက်နပ္သည္။ သူမႏွင့္ အတူဆိုလွ်င္ အခ်ိန္နာရီ ေတြကို ရပ္တန္႕ ပစ္ခ်င္သည္။ သူမ ကို သူ႕ ဇနီးကေလး အေနႏွင့္ သူ႕နံေဘးမွာ အျမဲရွိေစခ်င္မိသည္။ သူ စိတ္ကူးယဥ္လြန္းရာမ်ား က်ေနသလား။ သူမ ဘက္ကေတာ့ ခုလို အတူ သြားတာလည္း သူေပ်ာ္ေအာင္ လိုက္ေလ်ာတာပါတဲ့၊ သူ႕ကို ခ်စ္လို႕ မဟုတ္ပါတဲ့။ သူ မယံုၾကည္ခ်င္ပါ။ အျမဲတမ္း ျပံဳးေနတတ္ေသာ ေကာင္မေလး မ်က္ႏွာမွာ သူ႕ကို ခ်စ္တဲ့ အရိပ္အေရာင္ တစ္ခုတေလ ရွိေနေလမလားလို႕ ရွာၾကည့္မိေသာ္လည္း မေရမရာပါ။ ကိုယ့္ဘက္က ေသခ်ာတယ္၊ မင္းလည္း ကိုယ့္ကို ခ်စ္ေနပါတယ္ လို႕ ေျပာမိလွ်င္ သူမက ဟာသ တစ္ခုကို ၾကားရသလို ရယ္ေမာ တတ္သည္။

တစ္ေန႕ထက္ တစ္ေန႕ သူမ အေပၚ စြဲလမ္းစိတ္က တိုးလာေနသည္ကို သူဘယ္လိုမွ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ပါ။ သူမ အခန္းကို တစ္ရက္ျခား တစ္ခါေလာက္ သြားလည္မိသည္။ ေသးေသးေကြးေကြး သူမ ကိုယ္လံုးေလးကို သူ႕ရင္ခြင္ထဲ ထည့္ထားခ်င္သည္။ ႏွင္းဆီေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို တစ္ခါေလာက္ နမ္းခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ သူမက ဘယ္ေသာအခါမွ မလိုက္ေလ်ာခဲ့ပါ။ သူကလည္း ခ်စ္ေသာ ေကာင္မေလး မၾကိဳက္သည္ကို အတင္းအက်ပ္ မလုပ္ရက္ပါ။ သူမကို ခ်စ္ျခင္းက အလွၾကည့္ေနရံုႏွင့္လည္း ေက်နပ္ႏိုင္ပါသည္။ ခ်စ္ေသာ ေကာင္မေလး ႏွင့္ အတူတူ ရွိေနရလွ်င္ပင္ သူ ေက်နပ္ပါသည္။ သူက သူမ မ်က္ႏွာေလးကို ၾကည့္ျပီး စကားေျပာလိုေသာ္လည္း သူမကေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာကို မၾကည့္လိုပဲ အခန္းထဲက တီဗြီကို သာ မ်က္စိမခြာတန္း ၾကည့္ေနတတ္သည္။ တစ္ခါတေလ သူက စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ တီဗြီကို ပိတ္ပစ္လိုက္ေတာ့လည္း သူမ အၾကည့္က သူ႕အေပၚ ေျပာင္းမလာပဲ ဘာမွ မရွိသည့္ အခန္း ေထာင့္စြန္းကိုသာ ၾကည့္ခ်င္ ၾကည့္ေနတတ္သည္။ သူ႕ရုပ္က ဒီေလာက္ပဲ ဆိုးလို႕ မ်က္လံုးခ်င္းေတာင္ ဆံုျပီး မၾကည့္ခ်င္တာလား၊ သူမ မ်က္လံုးထဲက အမွန္တရားကို သူသိသြားမွာ စိုးသလား မသိႏိုင္ေပ။ သူ႕ဘဝမွာ ၾကံဳဖူးခဲ့သမွ်ထဲက ခ်စ္စရာ အေကာင္းဆံုး မိန္းကေလး။ သူက ဒီလို ေျပာမိလွ်င္ေတာ့ သူမက သူမကိုယ္ သူမ မလွပါဘူး ဟု ျပန္လည္ ေခ်ပေလ့ရွိသည္။ “ကၽြန္မတို႕ ႏိုင္ငံမွာဆို ကၽြန္မက ရုပ္အဆိုးဆံုးပဲ၊ ကၽြန္မ ထက္ ပိုလွတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အမ်ားၾကီးပဲ သိလား” အဲဒီလိုလည္း စိတ္လို လက္ရ ေျပာတတ္ေသးသည္။

သူမ ႏွင့္ တစ္ေန႕ေလာက္ မ်က္လံုးျခင္း မဆံုလိုက္ရလွ်င္ပင္ သူ႕တစ္ေန႕တာက မျပည့္စံုသလို ခံစားရသည္။ အခ်ိန္တိုင္းမွာ သူမ ႏွင့္ အတူ ရွိေနခ်င္သည္။ ရထားႏွင့္ ခရီးသြားရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကားႏွင့္ ခရီးသြားလွ်င္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူမႏွင့္ အနီးဆံုးမွာ ရွိခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕စိတ္အတိုင္းေတာ့ ျဖစ္မလာခဲ့ပါ။ သူမ မၾကိဳက္မွာစိုး၍ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ အေၾကာင္း ကို လူေတြ သိေလာက္ေအာင္ သူ မၾကိဳးစားခဲ့ပါ။ အဖြဲ႕လိုက္ တစ္ေနရာ၊ တစ္ေနရာ သြားၾကလွ်င္လည္း သူ စိတ္အလို အတိုင္း ဆို သူမ ႏွင့္ အတူတူ တြဲ သြားလိုသည္။ Jaipur ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ Amritsar ပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီျမိဳ႕ေတြမွာရွိတဲ့ အိႏၵိယ temple ေတြက သူ႕ကိုစိတ္ဝင္စားေအာင္ မစြဲေဆာင္ႏိုင္ပါ။ သူမႏွင့္ အတူတူ သြားလာရသည္ကပင္ သူ႕အတြက္ ေပ်ာ္စရာ ခရီးမ်ား ျဖစ္ေစပါသည္။ သို႕ေသာ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ သူမကေတာ့ သူမ၏ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ သံုးေယာက္ႏွင့္သာ အတူသြားျပီး သူ႕ကို ငဲ့ေစာင္း၍မွ မၾကည့္ပါ။ တစ္ခါတရံေတာ့ သူ႕ကိုယ္သူလည္း စိတ္တိုသည္။ သူမကိုလည္း စိတ္ေကာက္ခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ သူမဆီက message တစ္ေၾကာင္း စပို႕လိုက္လွ်င္ သူ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ပါ။

သူမက သူ႕ကို မခ်စ္ဘူး ဟု အျမဲတမ္း ေျပာေနေသာ္လည္း သူအလည္လာလွ်င္ လက္ခံျပီး သူေျပာေသာ စကားေတြကိုလည္း ျပံဳးျပံဳးေလး နားေထာင္တတ္သည္။ ဘယ္လို အေျခအေနပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီေနရာမွာ ေနရသေရြ႕ အခ်ိန္ေလးမွာ သူမႏွင့္ ခုလို အတူတူ အခ်ိန္ကုန္ခြင့္ ရႏိုင္သေလာက္ ရတာကိုပင္ သူက ေက်နပ္မိသူ ျဖစ္ပါသည္။ သူမ ရဲ႕ ေယာက်္ားေလးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ဖိုးဘီးယားကို သူ နားလည္ႏိုင္ပါသည္။ သူမက တကယ့္ကို သန္႕သန္႕စင္စင္ ဘယ္ေယာက်္ားႏွင့္မွ မပတ္သက္ဖူးသူ ဆိုတာ သိသာလွပါသည္။ သို႕အတြက္လည္း သူက သူမကို သူၾကံဳေတြ႕ဖူးခဲ့သည့္ တျခား မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ မတူေအာင္ တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးမိတာပင္။ သူတို႕ ႏိုင္ငံက မိန္းကေလးေတြ ဆိုလွ်င္ သူမအရြယ္မွာ အားလံုး Boyfriend ေတာ့ ရွိသူေတြခ်ည္း။ သူမ သူငယ္ခ်င္း သူ ႏွင့္ ႏိုင္ငံတူ မိန္းကေလးမွာလည္း သမီးေလး တစ္ေယာက္ပင္ ရွိသည္။ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာမိေတာ့ သူမက သူ႕မွာေကာ ဘာျဖစ္လို႕ ကေလး မရွိတာလည္း လို႕ ေမးလာသည္။ သူ႕မွာေတာ့ ကေလးရွိဖို႕ ေနေနသာသာ စြဲစြဲျမဲျမဲ တြဲေသာ မိန္းကေလးပင္ မရွိတာ သူမ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပဖို႕ ခက္သည္။ သူ႕အေဖ တုန္းကေတာ့ သူ႕အရြယ္မွာ မိန္းမ သံုးေယာက္ေလာက္ ရွိခဲ့ျပီ။ ျပီးေတာ့ သူ႕အေဖမွာ ကေလးေတြကလည္း အမ်ားၾကီး။ သူ႕အေမဆိုတာကလည္း သူ႕အေဖႏွင့္ လက္ပင္မထပ္ခဲ့ရ။ သူ ႏွင့္ သူ႕ ညီမေလးကို ရအျပီးမွာ အေဖ ႏွင့္ အေမ ကြဲသြားၾကသည္။ သူ႕ ငယ္ဘဝ တစ္ေလွ်ာက္မွာ အေဖ့ အရိပ္ ဆိုတာ မရွိခဲ့ပါ။ ထို ခံစားခ်က္ေၾကာင့္ပင္ သူ႕အလွည့္မွာ သူ႕အေဖလို မျဖစ္ေစရဟု သူ တစ္ေယာက္တည္း စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားခဲ့သည္။ လက္မထပ္ရေသးပဲႏွင့္ ကေလးလံုးဝ မယူ ဟု ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့သည္။ သူမကို ေျပာျပေတာ့ မွန္တာေပါ့ ဟု သူ႕ကို ေထာက္ခံသည္။ မိခင္ တစ္ေယာက္ မျဖစ္ခ်င္ဘူးလား ဟု သူမကို စကားေတာက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေခါင္းခါသည္။

အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာေတာ့ သူမ စိတ္ကို သူနားလည္သလို ရွိလာသည္။ အျပင္ပန္းက ႏူးညံေသာ မိန္းကေလး၊ သူ႕အခ်စ္ကို လက္ခံလိုေသာ မိန္းကေလး ကို  အတြင္းက စိတ္ဓါတ္ မာေၾကာေသာ၊ တစ္ေယာက္တည္း ေနလိုေသာ၊ ႏိုင္င့ံ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိန္းလိုေသာ မိန္းကေလးက တားဆီးေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမရဲ႕ အတြင္းပိုင္းက မေကာင္းျမင္တတ္တဲ့ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကို ဖယ္ပစ္လိုက္ဖို႕ သူမကို ေျပာေတာ့ သူမက ထံုးစံအတိုင္း ရယ္ေမာေနသည္။ အဲလို ရယ္တတ္ေသာ သူမ ပံုရိပ္ကေလးက သူ႕ႏွလံုးသားအတြင္းပိုင္းထိ စြဲစြဲထင္ထင္ ရွိေစသည္။ သူမက အခ်စ္ကို ေၾကာက္တတ္ေသာ Phobia ေရာဂါ ျဖစ္ေနတာပါရယ္လို႕ ေနာက္ထပ္ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစ္ခု ကိုလည္း ေပးတတ္ေသးသည္။ သို႕ေပမယ့္ မျမင္ရတဲ့ အရာေတြ၊ ၾကိဳမသိႏိုင္တဲ့ အရာေတြ၊ ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းထဲ တစ္ေယာက္တည္း တိုးဝင္ရတာမ်ိဳးကိုေရာ ေၾကာက္တတ္လား ဆိုေတာ့ မေၾကာက္တတ္ပါတဲ့။ ဒါျဖင့္ရင္ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္တဲ့ အနာဂါတ္ကို ေတြးျပီး မေၾကာက္ပါနဲ႕လား... သူနဲ႕ အတူတူ စြန္႕စားၾကည့္ပါလား... ဆိုေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါတဲ့။

တစ္ညခင္းမွာေတာ့ ေက်ာင္းက အျပန္ ညစာပါ အလြတ္ခံျပီး ပန္းျခံထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္သား ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကသည္။ သူမကေတာ့ သူ႕ကို အားနားလို႕ လိုက္လာျခင္းပဲေပါ့။ သူမေပးတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကို လက္မခံႏိုင္တဲ့ သူ႕အတြက္ သူမဆီက ျပတ္ျပတ္သားသား အေျဖတစ္ခုကို လိုခ်င္မိသည္။ သင္တန္း ျပီးမယ့္ ရက္ကလည္း တျဖည္းျဖည္း နီးလာျပီ မဟုတ္လား။ ေဆာင္းဝင္ျပီမို႕ ေစာေစာစီးစီး အေမွာင္ဝင္လာေသာ ပန္းျခံထဲမွာ အေအးဓါတ္ကလည္း တျဖည္းျဖည္းတိုးလာသည္။ သူမကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း သူ႕မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ပဲ ပန္းျခံ အေမွာင္ထုထဲကိုသာ ေငးၾကည့္ေနရင္း သူေျပာတာကို နားေထာင္သည္။ သူကလည္း I love you ဓါတ္ျပားေဟာင္းၾကီး ျပန္ဖြင့္ေတာ့ သူမဘက္ကလည္း I don’t love you ဓါတ္ျပားေဟာင္းၾကီးနဲ႕ပဲ တံု႕ျပန္သည္။ Why လို႕ ေမးေတာ့ I don’t know က စလာသည္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ သူမေပးတဲ့ ဆင္ေျခ ေတြကို သူကလည္း တစ္ခုခ်င္း ျပန္ျငင္း။ သူမကလည္း မထပ္ရေအာင္ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ေျပာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမ လက္သံုးစကား I don’t love you, I don’t know, No ေတြ ၾကားထဲပဲ ျပန္လည္ျပီး အေျဖတစ္ခုကေတာ့ ထြက္မလာပါ။ သူ႕ကို စကားေျပာေကာင္းလို႕ သူမက ခုလို အနီးဆံုး သူငယ္ခ်င္း အေနနဲ႕ လက္ခံလိုက္မိတာပါ၊ ခ်စ္လို႕မဟုတ္ပါဘူး ဆိုေတာ့ သူ႕ရင္ထဲ စူးစူးနင့္နင့္ နာသည္။ သူက စကားေျပာေကာင္းတာမဟုတ္ပါ၊ သူ႕စကားေတြက ႏွလံုးသားထဲက လာတဲ့ စကားေတြပါ ဆိုေတာ့ သူမက မယံုခ်င့္ ယံုခ်င္ႏွင့္...။

လူမ်ိဳးျခား၊ ဘာသာျခား ဆို သူမ မိဘက သေဘာတူမွာ မဟုတ္ဖူး ဆိုေသာ ဆင္ေျခမ်ိဳးလည္း ပါေသးသည္။ ဒါေတြ ေနာက္မွ ထားလိုက္ပါ၊ စိတ္ထဲရွိတာေျပာေၾကး ဆိုေတာ့ သူမ စိတ္ထဲ သူႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ဘာမွမရွိ ဆိုေတာ့ သူ႕ကိုယ္သူ သတ္ေသခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားရသည္။ တကယ္လို႕ မင္းခ်စ္တဲ့ လူနဲ႕ မင္းမိဘက သေဘာမတူရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဆိုေတာ့ ထြက္ေျပးသင့္ ေျပးမွာေပါ့ တဲ့။ စကားက ေျပာပါမ်ားေတာ့ အမွားပါလာသည္။ သူမ၏ တစ္ခုေသာ အျခမ္းက အခ်စ္ကို စြန္႕စားလိုသည္။ တစ္ခုေသာ အျခမ္းကေတာ့ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းေတြကို ထိန္းသိမ္းလိုသည္။ သူကေတာ့ အဲလိုပဲ ထင္သည္။ မိဘေတြ သေဘာမတူရင္ ဘယ္သူ႕ႏိုင္ငံမွာမွ လိုက္မေနပဲနဲ႕ တစ္ျခားတစ္ႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ေယာက္သား ဘဝကို စၾကရင္ ဘယ္လိုလဲ ဆိုေတာ့လည္း သူမက သေဘာမတူပါ။ သူမေျပာသည့္ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကားက အတားအဆီး ဆိုတာေတြကို သူက တစ္ခုခ်င္း ေျဖရွင္းခ်က္ ထုတ္ေပးလိုက္သည္။ အဲဒီေတာ့ သူမက ေျပာလာျပန္သည္။ တကယ္လို႕ သူ႕ကို သာ ခ်စ္လွ်င္ေတာ့ အတားအဆီးေတြ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္မွာပါ၊ ဒါေပမယ့္ အခုက သူ႕ကို ခ်စ္မွ မခ်စ္ပဲ တဲ့။ သူ ရင္နာမယ့္ စကားမ်ိဳးကိုမွ တမင္ ေရြးေျပာသလား ထင္ရသည္။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ ထင္ေယာင္ ထင္မွား သူ႕စိတ္ကိုသူ လွည့္စားေနတာက မွန္ပံုမရပါ။ သူမက သူ႕ကို တကယ္ပဲ မခ်စ္ႏိုင္ဘူး ထင္သည္။

သူမ အခ်စ္ကို ရဖို႕ ၾကိဳးပမ္းေနတာကို စြန္႕လႊတ္လိုက္ပါေတာ့ လို႕ သူမက ေျပာသည္။ သို႕ေပမယ့္ သူက ဘာေၾကာင့္ စြန္႕လႊတ္ရမလဲ။ သူမက တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ေနတာလည္း မဟုတ္။ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ေတာ့မွာလည္း မဟုတ္ပဲနဲ႕ သူက ဘာေၾကာင့္ လြယ္လြယ္ကူကူ စြန္႕လႊတ္လိုက္ရမလဲ။ သူမက သူ႕ကို မခ်စ္ႏိုင္ရင္ေတာင္ သူ႕အခ်စ္ကို လက္ခံျပီး အနားမွာ အတူရွိေနေပးလွ်င္ သူ႕အတြက္ ျပည့္စံုျပီ။ သူမကေတာ့ ဒီသင္တန္းျပီးလို႕ ျပန္သြားရင္ သူမကို ေမ့သြားမွာပါလို႕ သူ႕ကို ေျပာရက္သည္။ မင္းရဲ႕ girlfriend နဲ႕ ေပ်ာ္ေနမွာပါ တဲ့။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ သူမကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ မရွိတာ ယံုေစခ်င္သည္။

သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျခအေနက တိုးတက္မလာပဲ ရပ္တန္႕ ေနေသာ္လည္း အခ်ိန္စက္ဝန္းကေတာ့ ရပ္တန္႕ မေနပါ။ ျပန္ရမည့္ ေန႕ရက္က တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လို႕ လာေနသည္။ သူမ ဘက္ကေတာ့ Negative ေတြ တုံ႕ျပန္ေနတုန္းပင္။ သူ ဘယ္ေလာက္ပဲ အေျပာေကာင္းပါေစ... သူမ စိတ္ကို ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္ဖို႕ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ မေကာင္းျမင္ဝါဒေတြခ်ည္းပဲ မေတြးပါနဲ႕ baby လို႕ ေျပာမိေတာ့။ မေကာင္းျမင္တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ အမွန္တရားကိုပဲ ေျပာတာပါတဲ့။ သူမ ေျပာတဲ့ မခ်စ္ႏိုင္ဘူး၊ မသိဘူး၊ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာမ်ိဳးေတြ သူထပ္မံ မၾကားလိုေတာ့ပါ။ သို႕ေသာ္ သူ ၾကားလိုေသာ စကားကိုလည္း သူမက မေျပာႏိုင္ခဲ့ပါ။ အဲလိုနဲ႕ပဲ ဇာတ္ေမ်ာတစ္ခုမွာ သူတို႕ ကျပေနခဲ့ရသည္။ သူ႕ အခ်စ္စြမ္းအားေၾကာင့္ သူမလည္း သူ႕အေပၚ ျပန္ခ်စ္ေနလိမ့္မည္ဟု စြဲစြဲျမဲျမဲ ယံုၾကည္ေနမိေသာ သူ႕စိတ္ကို သူလည္း မေသခ်ာေတာ့သလိုပင္။ သူမ သူ႕ကို မခ်စ္တာ အမွန္တရား တစ္ခု ျဖစ္ေနမည္ကို သူ ရင္မဆိုင္ႏိုင္ပါ။ ဒီသင္တန္း ျပီးလို႕ ျပန္သြားျပီးရင္ သူမကို ဘယ္ေတာ့မွ ထပ္မေတြ႕ရေတာ့ဘူး လုိ႕ စဥ္းစားမိရင္ သူ႕ရင္ေတြ နာလာသည္။ ထို အေျခအေနဆိုးၾကီးကို မုန္းတီးမိသည္။ ဒီလိုနဲ႕ ျပီးဆံုးသြားရလွ်င္ သူ႕ဘဝက တစ္သက္လံုး အဓိပၸါယ္မဲ့ သြားရလိမ့္မည္။ သူမကို ေမွ်ာ္လင့္ခြင့္ မရွိေသာ သူ႕ဘဝက ဘယ္လိုပံုမ်ိဳးႏွင့္ အသက္ဆက္ရွင္သန္ရမလဲ။

ႏွစ္ဘက္ႏိုင္ငံ မိဘ အသိုင္းအဝိုင္းေတြကို ေမ့ျပီး ဘယ္သူမွ မသိေသာ တစ္ေနရာမွာ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္တည္း တစ္သက္လံုး အတူေနသြားခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ သူမ ဘက္က အဲဒီလို စြန္႕လႊတ္ဖို႕ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္သည္ကိုလည္း သူသိေနပါသည္။ အျမဲတမ္း သူငယ္ခ်င္း ပဲရယ္လို႕ သူမ ဘက္က ေျပာလာတာကိုလည္း သူ႕ဘက္က လံုးဝ လက္မခံႏိုင္ပါ။ သူက အဲဒီလို တစ္ဝက္ေလာက္ကို မလိုခ်င္ပါ။ သူ ခ်စ္သေလာက္ အျပည့္အဝကိုပဲ သူ ျပန္လိုခ်င္တာပါ။ သူ႕အိပ္မက္ကို သူမက မွားတဲ့ အိပ္မက္ရယ္လို႕ ေျပာခဲ့ဖူးသည္။ သူမ ဘဝ အတြက္ သူႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရျခင္းက မွားတဲ့အိပ္မက္ တစ္ခု ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ သူ႕အတြက္ေတာ့ မမွားပါ။ သူမ ကို ခ်စ္ေသာ အခ်စ္ေလာက္ မွန္ကန္ေသာ အမွန္တရား သူ႕ဘဝမွာ တစ္ခါမွ မရွိစဖူး။

သူမက သူ႕ထက္ ႏွစ္ရက္ ေစာ၍ သူမ ႏိုင္ငံသို႕ ျပန္သြားသည္။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ မာန ႏွင့္ ဘာမွ မျဖစ္သလို ဟန္ေဆာင္ ေနျဖစ္ေသာ္လည္း သူ႕ရင္ထဲမွာေတာ့ မခံစားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ငိုေၾကြးေနမိပါသည္။ ဘယ္ႏွရက္ေလာက္ လြမ္းမွာလဲ လို႕ သူမက လမ္းကေန message လွမ္းပို႕ေတာ့ သူ မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မိရင္း message ျပန္မပို႕ႏိုင္ပဲ ခ်က္ခ်င္း ဖုန္းေခၚမိသည္။ သူမက ေနာက္တာပါတဲ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမက I miss you too လို႕ ျပန္ေျပာရင္ပဲ စိတ္ရင္း ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ သူ႕ဘက္က အေက်နပ္ၾကီး ေက်နပ္သည္။ အခု အခိုက္အတန္႕ ေဝးရေသာ္လည္း သူ႕ဘက္က လက္ေလ်ာ့လိမ့္မည္ မဟုတ္ေသးပါ။ အေျခအေနေပးေသာ တစ္ေန႕မွာ ျပန္ေတြ႕ၾကဖုိ႕ ၾကိဳးစားရန္ ဆံုးျဖတ္ထားျပီးသား ျဖစ္သည္။ သူမကလည္း တစ္ေန႕ေန႕ ျပန္ေတြ႕မယ္ လို႕ message ျပန္ပို႕ထားဖူးသည္။ သံုးလတည္းႏွင့္ ျပီးဆံုးသြားမည့္ အခ်စ္ မဟုတ္သည္ကို တျပည္သူ မိန္းကေလး ယံုၾကည္ေအာင္ သူ႕ဘက္က ၾကိဳးစားရလိမ့္ဦးမည္။ ေဝးေနခ်ိန္ေတြမွာလည္း သူ႕အေတြးထဲ သူမ အျမဲရွိေနမည္ ဆိုတာ သူမ ယံုေအာင္ ေျပာဖို႕ခက္လွသည္။ သူမ အေတြးထဲလည္း သူပဲ အျမဲ ရွိေနခ်င္သည္ ဆိုလွ်င္ သူ စိတ္ကူးယဥ္ရာမ်ား က်ေနမလား..။ တျပည္သူ အတြက္ ရင္နာရသည့္ ခံစားခ်က္ကို ေထြးပိုက္ရင္း သူ႕အိမ္ျပန္ခရီးကို စတင္ရပါေတာ့မည္။ သူမကို သူ မစြန္႕လႊတ္ေသးတာကိုလည္း သူမ သိေအာင္ ေျပာျပရပါဦးမည္။
 
သိဂၤါေက်ာ္

12 comments:

Snow said...

ကုိယ္ေတြ႕မ်ားလားပဲေနာ္.. ;)

ေဆာင္းႏွင္းရြက္ said...

Nice Post ...
Nice Post ...

တကယ္
ကိုယ္ေတြ႕ခံစားခ်က္
အၿပည့္နဲ႕ ေရးထားသလိုပဲ .. း)

နဲနဲပါးပါးေလာက္ပဲ
တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြ
ေၿပာင္းၿပီး ေရးထားသလိုပဲ .. :D

(( စာလံဳးေတြ အရမ္းေသးလို႕လား..
စာေၾကာင္းေတြ အရမ္းကပ္လို႕လား ..
... လားးးလားးး ??? ..
စာပိုဒ္ေတြ ဖတ္ရတာ
မ်က္လံုး အရမ္း အာရံုစိတ္ရတယ္. းး((

လသာ said...

ဖတ္ေကာင္းလိုက္တာ..။ ဖူးစာဆံုရင္ သူတို႔ႏွစ္ဦးၾကံဳၾကဦးမယ္ထင္ပါတယ္..။

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ဖတ္ရင္းနဲ႔ တကယ္႔အျဖစ္ေလးကို စိတ္ကူးေလးနဲ႔ေပါင္းစပ္ေရးဖြဲ႕ထားတယ္လို႔ ထင္မိတယ္...
အင္း ဖူးစာဆိုတာကလည္း ေျပာလို႔မရပါဘူးေနာ္
တစ္ေန႔ေန႔ေတာ႕ ျပန္ဆံုႏိုင္ပါတယ္..
အကြာအေ၀းေတြ က်ဥ္းေျမာင္းသြားတဲ႔တစ္ေန႔ေပါ႕...

ဝက္ဝံေလး said...

ကံမကုန္ေတာ႕ ျပန္ေတြ႕ရမွာေပါ႕
ေကာင္မေလး ဘက္ကလဲ ခ်စ္တယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္ ဒါေပမယ္႕ ႏိုင္ငံျခားသားျဖစ္ေနတာ ပါမယ္ ဆုိတာ ခန္႕မွန္းမိပါတယ္ ဘာသာတူခ်င္း လူမ်ိဳးတူခ်င္းပဲ ယူခ်င္တာ စာနာမိပါတယ္

အေပၚက မန္႕သြားသလုိပဲ မမကုိယ္ေတြ႕လား ဟင္ လို႕ေတာ႕ ေမးခ်င္တယ္ ဒါေပမယ္႕ အားလဲ နာတယ္ ေမးသြားတယ္ေနာ္ ဟဲဟဲ

ကိုေဇာ္ said...

ကုိယ္ေတြ႕ ဝတၳဳလတ္ေလးလို႔ပဲ မွတ္ယူလိုက္ပါတယ္။
ေရးထားတာေလးကို သေဘာက်မိတယ္။ ကိုယ္တိုင္ေရးကို ဒီေလာက္ ရွည္ရွည္ရေအာင္ ေရးတင္တယ္ ဆိုတာ ေတာ္ရံု စိတ္ဇြဲနဲ႔ေတာ႔ မရဘူး။
အားေပးလ်က္ပါပဲ။

ႏွင္းေဟမာ said...

ကိုယ္ေတြ႔တစ္ကယ္႔ျဖစ္ရပ္ေလးကို ဖတ္လိုက္ရသလိုပါပဲ
လြမ္းစရာေလးေတာ႔ျဖစ္သြားတယ္ေနာ္
ကမၻာၾကီးက က်ဥ္းလြန္းပါတယ္ဆိုတဲ႔အတိုင္းပဲ ... ယံုၾကည္ခ်က္ခိုင္မာရင္ ျပန္လည္ဆံုဆည္းရဦးမွာပါ
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ မမသိဂၤါေရ ....
ညီမေလး ႏွင္း ...

သိဂၤါေက်ာ္ said...

မယ္ကိုး တို႕ ေရႊျပည္သူ တို႕ ကို အားက်လို႕ ဖြဲ႕ဖြဲ႕ႏြဲ႕ႏြဲ႕ ေလး ေရးၾကည့္တာ.. ဟဲ ဟဲ အေရးအသား တိုးတက္ လာပံုရတယ္ေနာ္.. ကိုယ္ေတြ႕လို႕ ထင္ကုန္ၾကျပီ .. :D

Anonymous said...

ဖြဲ႕ဖြဲ႕ႏြဲ႕ႏဲြ႕ေလး ဖတ္သြားပါတယ္

ခင္တဲ႔
ေရႊစင္ဦး

Khinmarlaraung said...

မေရ..........ေမ်ာသြားလိုက္တာ...
ေရးတတ္ဖြဲ ့တတ္လိုက္တာေနာ္..
ဇာတ္ေကာင္မိန္းကေလးရဲ့ စိတ္ဓာတ္ေလးကို
တန္ဖိုးထား ဖတ္သြားမိတယ္ မေရ။ :)
...ခင္မင္လွ်က္..ခင္မာလာေအာင္..:)

Soe Soe Mar said...

if it is true, i know u'll never regret ur decision

blackroze said...

ဖတ္ရင္းနဲ႕စိတ္မေကာင္းျဖစ္လာမိတယ္..
က်မေတာ့ေလ..
ခြဲျခားျခင္းဆိုတာကိုမခံစားခ်င္ဘူး
ဒါေပမဲ့လည္းေလ...