03 September, 2010

Hello အိႏၵိယ

ရန္ကုန္ ေလဆိပ္ကေန ၁း၃၀ ေလာက္မွာ စထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႕ အတူ ကာကြယ္ေရးက တစ္ေယာက္လည္း ပါပါတယ္။ အိႏၵိယကို သြားမယ့္ ကာကြယ္ေရးက အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕နဲ႕လည္း ေလဆိပ္မွာ ေတြ႕ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕နဲ႕ ကိုယ္တို႕နဲ႕ သြားရမယ့္ ခရီးဆံုးျမိဳ႕ျခင္း မတူပါဘူး။ Kolkata ကို ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၃း၁၅ ေလာက္မွာ ေရာက္ပါတယ္။ အိႏၵိယ စံေတာ္ခ်ိန္ ဆိုရင္ေတာ့ ၂း၁၅ ေလာက္ပါ။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက အိႏၵိယကို ပထမဆံုး သြားမွာပါ။ Kolkata ေလဆိပ္က Domestic Departure ကို ျပန္သြားျပီး အၾကာၾကီး ေစာင့္ေနရပါေသးတယ္။ တစ္ျခားအဖြဲ႕ကို လာၾကိဳတဲ့ သံ႐ံုးဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္က check in ေတြ ဘာေတြ လိုက္လုပ္ေပးလို႕ ေတာ္ပါေသးတယ္။ ၅း၃၀ ေလာက္မွာမွ New Delhi ကို ျပန္ထြက္ရပါတယ္။ ေလယာဥ္ေတြကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံက အေဝးေျပးကားေတြလိုပဲ ေျပာထားတဲ့ အခ်ိန္အတိုင္း မဟုတ္ပဲ အျမဲတမ္း ေနာက္က်ျပီးမွ ထြက္ေတာ့ Delhi ကို ည ၈ း ၀၀ ေလာက္မွ ေရာက္ပါတယ္။ ဒီည ကိုယ္တို႕ ဒီမွာ အိပ္ရမွာပါ။ အရင္သြားဖူးသူေတြကေတာ့ Kolkata ေလဆိပ္ထဲက guest house မွာ တည္းၾကတယ္ ေျပာလို႕ Delhi ေလဆိပ္မွာလည္း အဲလို ရွိမယ္ ထင္ေပမယ့္ မရွိပါဘူး။ တစ္ျခားအဖြဲ႕လည္း မရွိ၊ ကိုယ္တို႕ကလည္း သံ႐ံုးကို ၾကိဳမေျပာထားမိေတာ့ လာၾကိဳမယ့္သူလည္း မရွိပါဘူး။ ႏွစ္ေယာက္သား ဘယ္သြားရမွန္း မသိျဖစ္ေနပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူက ေလဆိပ္ဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္ကို ေမးေတာ့ ဖုန္း ေပးဆက္တာနဲ႕ စစ္သံမွဴးကို ဖုန္းဆက္ျပီး အကူအညီေတာင္းရတာေပါ့။ ေျပာတဲ့ လိပ္စာအတိုင္း သံရံုးက ဒုအတြင္းဝန္ဆီ သြားခိုင္းလို႕ တကၠစီငွားျပီး သြားရပါတယ္။

သံ႐ံုးေရာက္သြားေတာ့ ဟိုက တာဝန္ရွိသူကလည္း ကိုယ္တို႕ကို ဘယ္မွာ ထားရမလဲလို႕ စိတ္ေတြ ႐ႈပ္သြားတာေပါ့။ ဟိုတယ္မွာ သြားထားဖို႕လည္း တစ္ညတည္းနဲ႕ ရူပီး  ၂၅၀၀ ေလာက္ ကုန္မွာလို႕ ေျပာေတာ့... ေနာက္ဆံုး ေနစရာမရွိရင္လည္း ေနပါ့မယ္လို႕ ေျပာရတာေပါ့။ ေယာက်္ားေလး ႏွစ္ေယာက္ဆိုလည္း ေတာ္သား။ ခုေတာ့ ကိုယ္က မိန္းကေလး ျဖစ္ေနေတာ့ ေနဖို႕က ခက္ေနတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ သံရံုးက ဒုအတြင္းဝန္ အပ်ိဳၾကီး အန္တီ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အခန္းကို ကိုယ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို ေခၚသြားပါတယ္။ သူ႕အိမ္မွာလည္း ေလာေလာဆယ္ ေနေနၾက ညီမတစ္ေယာက္၊ တူ တစ္ေယာက္လည္း မရွိဘူး ဆိုေတာ့ ကိုယ္တို႕ ေနဖို႕ အခန္းတစ္ခန္းစီ အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ ကိုယ္တို႕လည္း အားနာနာနဲ႕ပဲ ဒုကၡေပးခဲ့ရပါတယ္။ အစက အဲလို အစီအစဥ္လည္း မရွိတာမို႕ ဘာလက္ေဆာင္မွလည္း ျပင္ဆင္ထားတာ မရွိပါဘူး။ မနက္က်ေတာ့လည္း ေလဆိပ္မသြားခင္ အန္တီက ေစာေစာစီးစီးထျပီး ဟင္းေတြ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခ်က္ေကၽြးပါေသးတယ္။ ကိုယ္တို႕လည္း အားေတြနာျပီး သူကလည္း ပါလာတဲ့ ပုစြန္ေျခာက္၊ ကိုယ္လည္း ပါလာတဲ့ မုန္႕ထုပ္ပဲ ေပးခဲ့ရပါတယ္။

၁၀း၃၀ ေလာက္မွာ သံ႐ံုးက ကားလာၾကိဳျပီး ေလဆိပ္ကို သြားၾကပါတယ္။ Kolkata မွာေတြ႕ခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕က အဲဒီမွာ ညအိပ္ျပီး မနက္ေလယာဥ္နဲ႕မွ ေရာက္လာလို႕ သူတို႕ကို လာၾကိဳတဲ့ စစ္သံ႐ံုးက ႏွစ္ေယာက္ဆီမွာ ကိုယ္တို႕ကို အပ္ထားျပီးမွ အဲဒီအန္တီက ႐ံုးျပန္သြားပါတယ္။ check in လုပ္ျပီး အၾကာၾကီး ေစာင့္ေနျပီးမွ ၁း၃၀ ေလာက္မွာ ေလယာဥ္ေပၚတက္ရပါတယ္။ ရာသီဥတုမေကာင္းလို႕လား ဘာလား မသိဘူး၊ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၁ နာရီေလာက္ ေနျပီးမွ ေလယာဥ္က စထြက္ပါတယ္။ Chandigarh ကို ၃း၃၀ ေလာက္မွာ ေရာက္ပါတယ္။ ေလဆိပ္မွာ CDAC က ကားက လာၾကိဳေနျပီး Park View ဟိုတယ္ကို ပို႕ေပးပါတယ္။ ဒီအသုတ္အတြက္ ႏိုင္ငံတကာက သင္တန္းသား ၅၀ ေက်ာ္ တည္းေနတယ္လို႕ ဟိုတယ္ တာဝန္ခံက ေျပာပါတယ္။

ည ၈ နာရီ dinner စားခ်ိန္ၾကေတာ့ အတူတက္ရမယ့္ သင္တန္းသားထဲက Arfrican မိန္းကေလး သံုးေယာက္က ကိုယ္တို႕ စားပြဲကို လာထိုင္တာနဲ႕ အရင္ဆံုးမိတ္ဆက္ၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္က ကိုယ္တက္ရမယ့္ Course နဲ႕တူတယ္။ ကိုယ့္အတူ လာတဲ့တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ Course မတူပါဘူး။ ကိုယ္တို႕က ႏွစ္ရက္ ေနာက္က်သြားတယ္လို႕ ေျပာေတာ့ သူတို႕က စာ စမသင္ေသးဘူး၊ intro ပဲ ရွိေသးတယ္ ဆိုေတာ့ စိတ္ေအးသြားရပါတယ္။

မနက္က်ေတာ့ Breakfast ကို ၈ နာရီေလာက္မွာ စားျပီး  ၉း၀၀ ေလာက္မွာ school ferry ထြက္ပါတယ္။ ဟိုတယ္မွာ internet မရေပမယ့္ ေက်ာင္းမွာ ရလို႕ေတာ္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္တို႕တက္ရတဲ့ ေက်ာင္းက mohali က CDAC (Center for Development of Advanced Computing) ပါ။ ၁၉၈၉ က စျပီး တည္ေထာင္ခဲ့လို႕ ၂၀၀၉ မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ျပည့္ခဲ့ပါျပီ။ ေန႕ခင္းစာကိုေတာ့ ေက်ာင္းမွာပဲ ဝယ္စားျဖစ္ပါတယ္။ ပထမႏွစ္ရက္ကေတာ့ ဘာဂါ၊ ေနာက္ေန႕ေတာ့ ထမင္းနဲ႕ဟင္း ဝယ္စားလိုက္တယ္။ ဟင္းကေတာ့ သတ္သတ္လြတ္ ပဲဟင္းပဲ ရွိတာပါ။ အရသာကေတာ့ မဆိုးပါဘူး။ အိမ္ကပါလာတဲ့ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ေလး၊ ဆိတ္သားေၾကာ္ေလး ထည့္လာျဖစ္လို႕ စားလို႕ရသြားတာပါ။ ေန႕လည္စာ စားခ်ိန္က ေန႕လည္ ၁ နာရီကေန ၁ နာရီခြဲ အထိပါ။ အဲဒီအခ်ိန္အတြင္းဆို canteen မွာလည္း လူေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေနလို႕ တစ္ခါတေလ သြားမစားေတာ့ပဲ ေပါင္မုန္႕ပဲ စားေနလိုက္တာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။

Breakfast ကေတာ့ ေပါင္မုန္႕နဲ႕ ၾကက္ဥ အျမဲတမ္းပါျပီး ပလာတာနဲ႕ အာလူးခ်က္လို ဟာမ်ိဳးလည္း ပါပါတယ္။ လက္ဖက္ရည္၊ ေကာ္ဖီလည္း ၾကိဳက္တာေသာက္လို႕ရပါတယ္။ Dinner မွာေတာ့ ထမင္းနဲ႕ ၾကက္သားက အျမဲတမ္းပါျပီး ကိုယ္သိပ္မၾကိဳက္လွတဲ့ ႏို႕ခဲဟင္းလို အရံဟင္းတစ္ခု ပါပါတယ္။ ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ အမ်ားၾကီးပါတဲ့ အိႏၵိယစတိုင္လ္ကေတာ့ တစ္ခါတရံမွပါ။ ခ်ာပါတီ ၾကိဳက္သူေတြအတြက္လည္း ခ်ာပါတီ အျမဲပါပါတယ္။ အခ်ိဳပြဲအေနနဲ႕ေတာ့ ice cream အျမဲတမ္းပါတတ္ပါတယ္။ မနက္ျဖစ္ျဖစ္၊ ညေနျဖစ္ျဖစ္ ဒိန္ခ်ဥ္လည္း အျမဲလို ပါတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္အိမ္မွာ စားသလိုေတာ့ မေကာင္းလွေပမယ့္ ကိုယ့္လို ဟင္းခ်က္ပ်င္းတဲ့သူ အတြက္ေတာ့ အဆင္သင့္ စားရတာကိုပဲ သေဘာက်ေနပါတယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ခ်က္စားရမယ့္ ေနရာဆို ဘယ္ေတာ့မွ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ မခ်က္ပဲ ျဖစ္သလိုပဲ ခ်က္စားေနၾကမို႕ပါ။

စေနေန႕မွာေတာ့ ဟိုနားဒီနား ဆိုျပီး အျပင္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္တို႕ ဟိုတယ္က sector 24 မွာ ရွိပါတယ္။ sector 17 မွာ City Center လို႕ေျမပံုထဲမွာ ေတြ႕တာနဲ႕ ဘတ္စ္ ေစာင့္စီးျပီး သြားတာေပါ့။ စိတ္ထဲမွာ shoping mall ၾကီး တစ္ခုခုမ်ား ေတြ႕မလားလို႕ ထင္ထားေပမယ့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္တို႕ နယ္ျမိဳ႕ေတြမွာလိုပဲ ဆိုင္ခန္းေတြ စုေနတဲ့ ေနရာပါ။ အဓိက electronics ပစၥည္းေတြ၊ Handset ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြ မ်ားပါတယ္။ Handset အသစ္ဝယ္စရာလည္း ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ ဘာမွေတာ့ မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ memory stick တစ္ခု ပ်က္သြားေတာ့ က်န္တဲ့ 512ေလး တစ္ခုနဲ႕ပဲ လုပ္ေနျပီး အသစ္မဝယ္ျဖစ္ေသးတာနဲ႕ ခုေတာ့ ေက်ာင္းက စက္နဲ႕ အခန္းထဲက စက္နဲ႕ အကူးအသန္း လုပ္ဖို႕ မရွိရင္ မျဖစ္ဘူး ဆိုျပီး  4G တစ္ခုေတာ့ ဝယ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေစ်းကေတာ့ ေပါလည္းမေပါ၊ ၾကီးလည္း မၾကီး ျမန္မာႏိုင္ငံေလာက္ပါပဲ။

Sector 17 မွာ ၾကည့္စရာကုန္သြားေတာ့ ဟိုတယ္လည္း မျပန္ခ်င္ေသးတာနဲ႕ Sector 22 ကို တုတ္တုတ္လို႕ ေခၚၾကတဲ့ သံုးဘီးငွားသြားေတာ့ Shastri Market ကိုေရာက္သြားပါတယ္။ 

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းတို႕ မဂၤလာေစ်းတို႕လိုပဲ ပိတ္ရက္မို႕ လူေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုး စည္ကားေနပါတယ္။ 
 အက်ႌေတြ ဆာရီေတြ၊ ဖိနပ္ေတြ အိတ္ေတြ၊ အဓိကေရာင္းတဲ့ ေစ်းၾကီးပါ။ အဲဒါေတြကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ဝယ္ဖို႕ စိတ္ကူးမရွိေသးလို႕ window shopping ပဲလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ျပန္ကာနီးမွပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြမွာတဲ့ ဆာရီစေတြ ဘာေတြ ဒီကိုပဲ လာရွာရမယ္ ထင္ပါတယ္။ 

တစ္ဘက္ျခမ္းကို ေလွ်ာက္သြားေတာ့မွ စားစရာေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလး ဘာေလး ေတြ႕ပါတယ္။ အေအးတစ္ခြက္စီ ေသာက္ျပီး ကုန္စံုဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ဆန္နည္းနည္း ဝယ္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ဟိုတယ္ကလည္း ဝယ္မစားႏိုင္ေတာ့ ေန႕ခင္းစာကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခိုးခ်က္စားဖို႕ပါ။ အေျခာက္အျခမ္းေတြကေတာ့ အိမ္က ပါလာတယ္ေလ။ ဒီေန႕ကေတာ့ ဝယ္စရာရယ္လို႕ မည္မည္ရရ မရွိပဲ ပ်င္းလို႕ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္ပတ္တာ သက္သက္ပါ။ ျပန္ေရာက္ေတာ့ HBO နဲ႕ Star Movies မွာလည္း ၾကည့္ခ်င္စရာ မရွိတာနဲ႕ အိပ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။

တနလၤာ ေန႕မွာ သူငယ္ခ်င္းက laptop ၾကည့္ခ်င္တယ္ ဆိုတာနဲ႕ ညေန ေက်ာင္းအျပန္မွာ sector 15 နဲ႕ sector 20 ကို သြားခဲ့ပါတယ္။ sector 20 မွာ သူ လိုခ်င္တဲ့ laptop ေတြ႕ေပမယ့္ ေငြမလဲရေသးတာနဲ႕ … ေနာက္လည္း ေနာက္က်ေနျပီ ဆိုေတာ့ hotel ကိုပဲ ျပန္လာလိုက္ၾကပါတယ္။ အဂၤါေန႕က်မွ sector 15 မွာ ေငြလဲျပီး sector 20 က laptop ဆိုင္ကို ျပန္သြားဝယ္ပါတယ္။ ကိုယ္လည္း ကိုယ့္ laptop မွာ mouse ေမ့က်န္ခဲ့လို႕ Logitech wireless mouse တစ္လံုး ဝယ္ခဲ့ပါတယ္။ ေစ်းကေတာ့ မသက္သာပါဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႕ အတူတူေလာက္ပါပဲ။ လိုခ်င္တာကို လိုခ်င္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဝယ္လိုက္ၾကတာပါပဲ။

ကိုယ္အသံုးမက်လိုက္ပံုမ်ား ျပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႕က အျပင္ထြက္တုန္းကလည္း ဖုန္းကဒ္ ေရာင္းတဲ့ ေနရာကို ရေအာင္ မရွာႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႕ ဟိုတယ္မွာ လာေရာင္းတာကိုပဲ ဝယ္ေတာ့လည္း ပတ္စ္ပို႕ မိတၱဴအျပင္ ေက်ာင္းက ေထာက္ခံတဲ့ letter မပါလို႕ ဆိုျပီး ရစ္ေနတာနဲ႕… ဖုန္းကဒ္က ဝယ္ျပီးတာေတာင္ သံုးလို႕မရေသးဘူး။ ညဘက္ သူ႕ကို သြားေျပာေတာ့ မနက္က်မွ ရမယ္တဲ့။ အဆင္မေျပခ်က္မ်ားေတာ့…။ တကယ္ေတာ့ sector 15 ကိုသာ အရင္သြားမိရင္ အဲဒီမွာ ကတ္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ပတ္စ္ပို႕ မိတၱဴ ျပလိုက္ရံုနဲ႕ ရတယ္ေလ။ ကိုယ္က နဂိုတည္းက phone ကို crazy မျဖစ္တဲ့လူမို႕ မရွိလည္း သိပ္ေတာ့ အေရးမၾကီးပါဘူး။ အိမ္ကေတာ့ ဖုန္းမဆက္လို႕ဆိုျပီး စိတ္တိုေနၾကေတာ့မယ္။

ခုထိေတာ့ ရႈခင္းေကာင္းေကာင္း ဘယ္ေနရာကိုမွ သြားမလည္ရေသးဘူး။ ေနာက္ သြားျဖစ္ေတာ့မွပဲ ဓါတ္ပံုေလး ဘာေလး တင္ပါဦးမယ္။

သိဂၤါေက်ာ္


17 comments:

မမသီရိ said...

ဆာရီ ၾကက္ေသြးေရာင္ေလး ၾကိဳက္တယ္
၀ယ္ခဲ့ ပါ... း)

snow said...

ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္.. ညဘက္ game မေဆာ့ရလို႔ အားေနတယ္ဆို မ်ားမ်ားေရးေနာ္.. :D

အုပ္ႀကီး said...

ေစ်းက သိမ္ႀကီးေစ်းလိုပဲေနာ္ ..
မေရာက္ဘူးတဲ့ေနရာေလးေတြ ..ေရာက္ဖူးသြားတာေပါ့ဗ်ာ ....

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
အုပ္ႀကီး

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ျပန္လာရင္ နံသာပုတီးတစ္ကံုးနဲ႕ ဆာရီတစ္စံုလက္ေဆာင္၀ယ္ခဲ႕ပါ
ဒါဘဲ

subuueain said...

ဆာရီေတြက လွတယ္ေနာ္။ ဘာပံုခ်ဳပ္ရမလဲေတာ့မသိဘူး :)

မိုးေငြ႔...... said...

သိဂါၤေရ...အဆင္ေျပပါေစညီမေလး...
အဟဲ...ဆာရီေတာ့သိပ္ၾကိဳက္တယ္...ရင္ဖံုး၀မ္းဆက္ျပန္ခ်ဳပ္၀တ္ရင္ သိပ္လွတာ...။

ခင္တဲ႔
မိုးေငြ႔

ၾကည္ျဖဴပိုင္ said...

ေနာက္ေန႕ဆက္ေရးပါဦးမသိဂၤါေရ
ကိုယ္မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာေလးကို
ခုလိုတဖဲြ႕တႏြဲ႕ေရးျပေတာ့
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲေရာက္သြားသေယာင္
ခံစားခ်က္ထပ္တူရတယ္
အိႏၵိယနိုင္ငံသား သူငယ္ခ်င္း
တေယာက္ကေတာ့ သူတို႕ႏိုင္ငံကုိ
အလည္လာဖို႕ေခၚဖူးတယ္။
သူေျပာပံုအရ North India က
လူေတြနဲ႕ South India ကလူေတြနဲ႕
စားေသာက္ပံု။ လူေနမွဳစရိုက္။
အသားအေရာင္ကအစ ကဲြတယ္လို႕ေျပာတယ္။
သူ႕အေျပာနဲ႕ အိႏိၵယကို နည္းနည္းစိတ္၀င္စားေနတာ
ခုလုိ တခုတ္တရ ဖတ္ရေတာ့လဲ..သူ႕စကားသံ၀ဲ၀ဲ နားေထာင္ရတာနဲ႕စာရင္ အမ်ားၾကိးေက်နပ္အားရမိတယ္။
ဆက္ေရးပါဦးေနာ္ မမ

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး said...

ရုပ္ရွင္ထဲက မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီး သီခ်င္းဆိုတဲ႔
ေတာင္ကုန္းေတြ...
သစ္ေတာေတြ...
ရႈခင္းလွလွေနရာေတြမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ခဲ႔ပါဗ်ိဳ႕...........

ေမာင္ဘႀကိဳင္ said...

အိႏၵိယကုိေရာက္ခဲ႔တယ္ း) း)

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

မဆလာ အထုပ္ၾကီး တထုပ္ ဝယ္ခဲ့ပါဗ်ဳိး :)

မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာမို႔လို႔ ဖတ္ရတာ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတ ရပါတယ္။

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

ကန္မေလးေနာ္...
မာမူတို႔ဆီး လားဒယ္ေနာ္...
ၾကိဳး ဆိုပါဒယ္....

ခ်ိဳ႔ကရီးယား...

မာမူေက်ာက္

blackroze said...

ျပန္လာရင္ဆာရီစလွလွေလးဝယ္ခဲ့ေနာ္..

ကိုေဇာ္ said...

အရာရာ အဆင္ေျပပါေစဗ်ာ။

ျမတ္မြန္ said...

ဂြတ္တယ္ ဂြတ္တယ္ ..
ျမန္မာျပည္လိုပဲေနာ္..ေစ်းေရာင္းတာ..
ကုလားစကတ္ေလးေတြ လိုခ်င္တယ္ ..
ဓာတ္ပံုလွလွေလးေတြ ရိုက္ေပးေနာ္..။

လင္းဒီပ said...

ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ အိႏၵိယလည္းပါတယ္ ။ အစ္မအျမင္ အေတြ႕အၾကံဳေလးေတြကို ေနာက္ ထပ္ ပိုစ့္ေတြမွာ ထပ္ဖတ္ခ်င္ေသးတယ္ ။

ေန႕အိပ္မက္ said...

အိႏၵိယသြားတဲ႕ပို႕စ္ဖတ္ရတာရွားတယ္... ေက်းဇူးပဲ ေရးေပးတာ

ေမာင္ေမာင္ said...

သိဂၤါေက်ာ္ ေရ Parkview ဟိုတယ္မွာ တည္းေနတယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ လြန္ခဲ ့တဲ ့ ၂၀၀၈ ခုနွစ္က ကြ်န္ေတာ္ Parkview Hotel မွာ ျဖစ္တာေလး ကို သြားသတိရမိတယ္ဗ်။
ကြ်န္ေတာ္ Chandigarh မွာ ေရာက္တုိင္း Parkview မွာတည္းျဖစ္ပါတယ္။ Company စရိတ္နဲ ့တည္းတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ တည္းေနတာ ၃ လ ေလာက္ရွိေနပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ့္ အလုပ္က Mohali ေက်ာ္ျပီး ေတာ့ Khamano ဆို တဲ့ ျမိဳ ့ေလး ကို ေန့တိုင္းသြားေနရတာေပါ့ဗ်ာ။
တရက္ကြ်န္ေတာ္ကလဲ မူးမူး နဲ့ အိပ္ရာထဲ ေကာင္းေကာင္းေကြးေနတာ ဟိုတယ္ အခန္း ကို ဖုန္း၀င္လာတယ္ဗ်။
ဗမာလို ေျပာတယ္။ ကို ဘယ္သူဆိုတာရွိလား တဲ ့။
ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ ့ ၃ လ တာ ကာလဗမာလူမ်ဳိးဆိုတာ မေတြ ့မိဘူးေလ။
ကြ်န္ေတာ္ ကလဲ ဘယ္က ဖုန္းလဲ ေပါ့ေနာ္။ မဟုတ္ပါဘူး လို ့ဗမာလို ျပန္ေျပာမိေတာ့ ဟယ္
ဒီဟိုတယ္ မွာ ဗမာ တစ္ေယာက္ရွိတယ္ တဲ ့ေတာ့
ဆို ျပီး မိန္းကေလးသံေပါ့။
သူတို့ အစိုးရအဖြဲ ့ က ၂၅ ေယာက္သင္တန္းသား
ေတြ ရွိပါတယ္တဲံ ့။
ေၾသာ္ ဒီေတာ့ မွ ဒီမွာ ဗမာေတြ လာတည္းေနၾကတာ ကို လို ့သိလိုက္ရတယ္။
:)
SIM ကတ္ ေတာ့ ဟုတ္တယ္။ ေစ်းသက္သာေပမယ့္ စာရြက္စာတမ္း အကုန္လိုတယ္ဗ်။
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ Sector 47 D ကတိုက္ခန္း ကို ေျပာင္းေနျဖစ္သြားတယ္။